Agenda: Bijzondere Lezing: prof. dr. Arianne Baggerman (Spui25)

Het egodocument als geheugenstrategie. Waarom houden mensen een dagboek bij en schrijven ze hun herinneringen, ook als ze niet de bedoeling hebben ze ooit te publiceren?

De meest gangbare verklaring is altijd geweest dat die neiging samenhangt met een behoefte van mensen hun eigen persoonlijkheid al schrijvend te onderzoeken. De opkomst van egodocumenten rond 1800 wordt dan ook meestal in verband gebracht met de opkomst van het individualisme. Uit onderzoek van Nederlandse egodocumenten vanaf 1750, zowel de in handschrift bewaarde als de gepubliceerde, wordt die groei inderdaad zichtbaar. Het overgrote merendeel hiervan heeft echter geen introspectief karakter. De meeste dagboeken bestaan uit - vaak zeer cryptisch genoteerde - aantekeningen over het leven van alledag. De meeste autobiografische teksten gaan veeleer in op de loopbaan van de auteur dan op zijn of haar innerlijk leven. In deze lezing wordt ingegaan op veranderingen in het historische bewustzijn en het tijdsbesef rond 1800 als drijfveren achter dit rusteloze noteren.

Deze Bijzondere Lezing begint wat eerder dan gewoonlijk, omdat na afloop de presentatie plaatsvindt van de bundel Controlling Time and Shaping the Self. Developments in Autobiographical Writing since the Sixteenth Century.