Agenda: Hoe uniek zijn we? Generatie Y op de schop (Spui25)
Er is de laatste tijd veel aandacht voor het definiëren van de huidige generatie tieners en twintigers. Termen als Milleniumgeneratie, Generatie Einstein, Telekidsgeneratie en Generatie Y zijn veelgehoord in de media, die er gretig over publiceren. Inmiddels lijkt er een consensus te zijn ontstaan: de huidige generatie is er één die bestaat bij de gratie van pluraliteit. Een generatie met oneindig veel te kiezen en zich niet graag ergens op vastpint. Een generatie die individualistischer en onverschilliger is dan ooit tevoren.
Maar is dit echt aan de hand? Of zijn het eerder hardnekkige clichés die door de media en door twintigers zélf in stand gehouden worden? En hoe uniek is deze generatie eigenlijk? Bij SPUI25 een stevig debat over ‘Generatie Y', waarbij sprekers uit diverse hoeken zich kritisch uitlaten over de stereotypen die er bestaan, en zich afvragen in hoeverre de term ‘generatie' überhaupt nog bruikbaar is. Kortom: een programma dat de verdieping opzoekt, en niet de hype.
Er zullen vier korte ‘pleidooien' worden gehouden door achtereenvolgens Daan Heerma van Voss en Daniel van der Meer, Maarten Coolen, Tom ter Bogt en Isabelle Diepstraten. Daarna zullen de sprekers het gesprek aangaan met het publiek.
Jim Jansen, hoofdredacteur van de Folia, praat de avond aan elkaar en schrijfster Maartje Wortel leest een kort verhaal voor, dat ze speciaal voor deze gelegenheid schreef.
Daan Heerma van Voss (1986) studeert geschiedenis. Onlangs verscheen van hem de roman Een zondagsman (Atlas). Verder schrijft hij voor de website Dorst en voor de VPRO-gids. Daniël van der Meer (1986) is politicoloog. Hij is redacteur bij Babel & Voss Uitgevers. Samen maakten zij voor De Groene Amsterdammer de interviewserie De Kloof, waarin telkens twee gasten van verschillende generaties in gesprek gingen over een vermeende kloof in Nederland. De serie werd afgesloten met een stuk over de typeringen van de eigen generaties en is ook in boekvorm verschenen (Balans).
Hun standpunt:
Kritiek op de jongste generaties is van alle tijden: de jaren zestig waren vol ‘langharig, werkschuw tuig', de jaren zeventig werden omgedoopt tot ‘het Ik-tijdperk' en de jaren tachtig waren de tijd van de ‘No Future-generatie'. De verwijten zijn altijd eender geweest: de nieuwe generatie was nog nooit zo egocentrisch, materialistisch en onverschillig. De vooroordelen over onze generatie (1986-2000) zijn hardnekkig en zijn door ons geïnternaliseerd. Er is ook zelden een generatie geweest die met zoveel gretigheid over de eigen inertie heeft geschreven als de onze. Hierdoor blijft een echt debat over de wezenskenmerken van de nieuwe jeugd uit.
Dr. Maarten Coolen is cultuurfilosoof en universitair docent aan de Universiteit van Amsterdam. In zijn cultuurfilosofisch en wijsgerig-antropologisch onderzoek richt hij zich op twee fenomenen van onze hoogmoderne cultuur: het toenemend reflexieve karakter van het moderne leven, en de daarmee samenhangende verandering in de betekenis van de lichamelijkheid van de mens.
Zijn standpunt:
Een identiteit hebben, houdt in een relatie tot zichzelf te hebben zoals tot een ander. In een gemeenschap waarin het gehele leven (werk en relaties) wordt bepaald door tradities, weet iemand gewoonweg wat zijn plaats is. In de (vroeg)moderne industriële samenleving, waarin de arbeid zich ontwikkeld heeft tot aparte, zelfstandige sfeer, ontleent iemand zijn identiteit aan zijn rol(len) in het arbeidsbestel. Deze mogelijkheid gaat verloren in onze hoogmoderne tijd: het ‘unieke' daaraan is dat iedereen voortdurend zelf moet uitleggen wie hij is en wat hij als een goed leven ziet. Het ‘zelf ' bestaat nu alleen als een reflexief en narratief project. Dit is een probleem voor alle generaties.
Prof. dr. Tom ter Bogt (1956) studeerde cultuurpsychologie en filosofie in Nijmegen. Hij promoveerde op een proefschrift omtrent de geschiedenis van het arbeidsethos in Nederland. Zijn voornaamste onderzoeksthema's van de laatste jaren zijn muziek, jeugdcultuur, middelengebruik en probleemgedrag van adolescenten. Hij schreef een tweetal boeken omtrent popmuziek en jeugdcultuur, en maakte voor Teleac/NOT een achttal documentaires omtrent de geschiedenis van jeugdcultuur en muziek in Nederland. In 2002 werd hij bijzonder hoogleraar populaire muziek en jeugdcultuur aan de Universiteit van Amsterdam. Sinds juli 2006 bekleedt hij diezelfde functie aan de Universiteit Utrecht.
Zijn standpunt:
Oudere generaties hebben altijd de neiging om pessimistisch te zijn over de jongere. Tegenwoordig is het zelfs zo dat deze definitie van de werkelijkheid is overgenomen door de jongere generatie zelf. De roep dat de jeugd te gronde zou gaan aan seks, alcohol of drugs, en niet meer een echt toekomstperspectief zou hebben is alom te horen. Hoe zou je ook keuzes kunnen maken als alles te kiezen valt? Waarom zou je keuzes maken als het leuker is keuzes uit te stellen en je onder te dompelen in grenzenloos hedenisme? Uit serieus onderzoek naar de Nederlandse jeugd blijkt echter dat een gematigd optimisme op zijn plaats is. Tom ter Bogt bespreekt recent onderzoek naar de toestand van de Nederlandse jeugd en komt tot de conclusie dat de Nederlandse jeugd er eigenlijk behoorlijk goed voorstaat. En passant laat hij zien dat het begrip van "generatie" bijzonder problematisch is en geen recht doet aan verschillen tussen jongeren.
Isabelle Diepstraten (verloren generatie/generatie X) is socioloog en historicus. Zij heeft verschillende publicaties over generaties op haar naam staan, zoals deel 1 en 2 van Mijn Generatie. Ze combineert haar generatie-onderzoek graag met onderzoek naar levensverhalen van mensen. Op dit terrein geeft zij ook lezingen en verzorgt zij onderwijs voor studenten in het hoger onderwijs. Ze is dan vooral geïnteresseerd in verhalen waarin het persoonlijke en de historisch-maatschappelijke context elkaar raken. Een reden waarom ze ook graag in Duitsland is en regelmatig in Japan woont en werkt.
Haar standpunt :
Isabelle Diepstraten zal ingaan op de verstrengeling van betekenissen van het generatiebegrip. Ze zal de nadruk leggen op het belang van groepen binnen een generatie en betogen dat de elite van een eerdere generatie wegbereider is voor de elite van een volgende generatie.
Maartje Wortel (1982) volgde de opleiding Beeld & Taal aan de Rietveld Academie in Amsterdam. In 2007 won ze de Write Now!-wedstrijd voor jong literair talent. Ze publiceerde verhalen in Passionate, De Brakke Hond en De Gids. Met haar verhalenbundel Dit is jouw huis won ze dit jaar de Anton Wachterprijs, de tweejaarlijkse prijs voor het beste debuut in Nederland en Vlaanderen.
Hoe uniek zijn we? Generatie Y op de schop vindt plaats op dinsdag 30 november 2010, 20:00 - 22:00 uur in Spui25. Toegang tot deze activiteit is gratis. U dient zich wel van tevoren aan te melden.
Tags
Gerelateerde artikelen
Boeken van de dag
Agenda
- 19 mei: Evertjan van Roekel, Jongens van Nederland. Nederlandse vrijwilligers in de Waffen-SS (Haarlem)
- 21 mei: Inside the U.S. Presidential Election: A Discussion with POLITICO editor David Mark (JAI)
- 21 mei: Stand van de Wetenschap: Frans “Un état de la question” (Spui25)
- 22 mei: Perpetualezing Maarten Asscher over Canetti (Haarlem)
- 22 mei: Het theater Pim Fortuyn (Spui25)
- 23 mei: Debat: De zin en onzin van terroristische dreiging en aanslagen (Spui25
- 23 mei: Granta presenteert: Granta 119 met Adam Foulds (Spui25)
- 24 mei: Wees goed voor je ziel (Spui25)
- 30 mei: Boekpresentatie en debat Ferdinand Domela Nieuwenhuis: een romantische revolutionair (Spui25)
- 30 mei: Vertalersgeluk: drie vertalers en Gerbrand Bakker (Haarlem)




