Agenda: Wat is er Oostenrijks aan de Oostenrijkse literatuur? (Spui25)

Is de indruk juist dat Oostenrijkse schrijvers traditioneel kritischer naar hun eigen land kijken dan de schrijvers in andere landen, en zo ja waarom? Is het feit dat ze lekker fel kunnen mopperen een reden dat de Oostenrijkse schrijvers in het buitenland zo populair zijn?

Is de positie van de Oostenrijkse (en Zwitserse) schrijvers binnen de Duitstalige literatuur te vergelijken met bv. die van de Vlaamse schrijvers binnen de Nederlandstalige literatuur?

Deelnemers aan de discussie zijn o.a.: Robert Menasse, schrijver; Dieter Bandhauer, uitgever; Gerrit Bussink, vertaler; Gabriele Petricek, schrijfster; Wolfgang Kralicek, toneelrecensent.

Over de sprekers

Daniela Strigl, (1964), studeerde germanistiek, filosofie, geschiedenis en theaterwetenschap in Wenen. Ze is werkzaam als iteratuurwetenschapper, -recensente en essayist en schreef artikelen over o.a. Albert Drach, Hans Lebert, Andreas Okopenko alsmede over de Oostenrijkse lyriek. In 2001 won zij de Oostenrijkse Staatsprijs voor Literatuurkritiek. Van 2003 tot 2008 was ze lid van de jury van de Ingeborg-Bachmann-Preis. Strigl woont en werkt in Wenen.

Evelyne Polt-Heinzl (1960) studeerde germanistiek, politicologie en filosofie in Salzburg en Wenen. Ze is werkzaam als literatuurwetenschapper en -recensente en schreef onder andere Bücher haben viele Seiten. Leser haben viele Leben (2004); Ich hör' dich schreiben. Eine literarische Geschichte der Schreibgeräte (2007) en Einstürzende Finanzwelten. Markt, Gesellschaft & Literatur (2009).

Voor aanmelding, zie Spui25.