Overzicht Boeken van de Nacht

12 mei verschijnt Richard Masons nieuwe roman Geschiedenis van een genotzoeker (History of a Pleasure Seeker, vertaald door Dennis Keesmaat). Dit weekend kunt u al de eerste pagina's lezen en uw exemplaar reserveren.

De geschiedenis van een genotzoeker is het verhaal van een charmante, intelligente jongeman, die de privéleraar wordt van de zoon van een puisant rijke familie die aan de gouden bocht woont van de Herengracht. Museum Willet-Holthuysen stond model voor het huis waar de familie woont. De jongen is vastberaden om met hulp van de familie een weg te vinden naar de hogere klassen, maar al snel komt zijn zorgvuldig uitgedachte toekomst in gevaar.

Hij werd geboren in 1977 in Johannesburg, maar verhuisde op zijn tiende met zijn ouders naar Engeland. Op zijn achttiende schreef hij zijn debuutroman Verloren zielen, waarvoor hij in Engeland het hoogste voorschot ooit kreeg voor een debutant: £ 1.000.000,-. Het boek verscheen tijdens zijn eerste studiejaar in Oxford en werd een ongekend verkoopsucces: het werd vertaald in 22 talen, wereldwijd werden er meer dan 7 miljoen exemplaren van verkocht en het maakte hem tot een rijke jonge man.

12 mei wordt Het volk bestaat niet. Leiderschap en populisme in de mediademocratie, het nieuwe boek van Dick Pels, gepresenteerd bij Spui25, met een minidebat. Vanavond kunt u al het voorwoord bij het boek lezen, en uw exemplaar reserveren.

Het populisme blijft verbazen en verontrusten. Is het een acute bedreiging van de vertegenwoordigende democratie, of juist een uitdaging aan het politieke bestel om zichzelf te vernieuwen? Dick Pels stelt dat er een nieuwe, optimistische elitetheorie van de democratie nodig is om de gevaarlijke kanten van het populisme te kunnen weerstaan. Maar de populistische kritiek op de geslotenheid van het parlementaire en partijenbestel is in veel opzichten terecht. Politieke elites zijn nuttig en nodig, maar zullen altijd neigen tot arrogantie en machtsmisbruik. Om dit gevaar te bezweren, kan de anti-elitaire en antipolitieke inslag van het populisme een belangrijke inspiratiebron zijn. Het paradoxale van de populistische uitdaging is dus dat de democratie tegelijkertijd meer elitair én meer populistisch moet worden. Niet de heerschappij van het volk (een populistische fictie) maar de wisselwerking tussen gekozen elites en burgers vormt het hart van de democratie.

Zaterdag 14 mei wordt in Athenaeum Boekhandel Haarlem de nieuwe bundel muziekverhalen van John Schoorl gepresenteerd, De dag dat ik naar de Arctic Monkeys ging. Deze Nacht kunt u het titelverhaal al lezen.

‘De Arctic Monkeys komen eraan, maar iedereen heeft de stormachtige entree van die Engelse snotjongens al beschreven. Een verhaal uit een hotelkamer met een paar van die gasten – liever niet. Nee, maak er maar een zoektocht van, een zoektocht van een dag naar de Arctic Monkeys – naar hun geluid, hun afkomst, de ziel van hun muziek, of noem het maar op.’ Op zoek naar de ziel van de muziek en de muzikant. Dat is het doel van schrijver en journalist John Schoorl. Als geen ander vangt hij de funk en dringt hij door tot de magie van bebopalula en boem-chikka-boem. ‘Oh yeah!’ Of hij nu naar de oefenruimte van de Lefties Soul Connection in Monnickendam afreist of in Winterswijk de punkscene van weleer probeert terug te vinden, of hij nu schrijft over Elvis, Cowboy Gerard, Kraftwerk of Chet Baker, steeds weet Schoorl de soul van de muziek te vatten in meeslepende verhalen en originele reportages. ‘Je moet een sound hebben, want zonder sound ben je nergens.’

Morgen in De Groene Amsterdammer, vanavond al te lezen op Athenaeum.nl: Cyrille Offermans over H.J.A. Hoflands proza: 'Het grootste verschil [met Campert]: de nauwelijks gecamoufleerde misantropische blik van Hofland, wiens grimmige sombermansachtigheden de diepste apocalyptische afgronden tonen, niet getemperd door nostalgie. Hofland: Campert meets Céline.'

De samenwerking tussen Athenaeum Boekhandel en De Groene Amsterdammer is versterkt: op de site van De Groene kunt u de besproken boeken direct bij Athenaeum kopen.

Dit voorjaar verscheen een van de grote Portugese romans van het jaar in het Nederlands van Harrie Lemmens: Jeruzalem, door Gonçalo Tavares. Vanavond een uitgebreid fragment.

'Als ik u ooit vergeet, Jeruzalem, mag mijn rechterhand verdorren.' Zes personages zwerven ’s nachts door een stad. Een zieke vrouw, een kind, een arts, een prostituee, een psychiatrisch patiënt, een oorlogsveteraan. Allemaal eenzaam, allemaal met hun eigen tragiek. Wanneer hun wegen kruisen leidt dat tot een confrontatie waarbij geweld, waanzin, angst en verlangen op huiveringwekkende manier verstrengeld raken.

'Een schrijver die met veel talent filosofie, narratief vernuft en een zwaarwegende ernst combineert met een mistroostige kijk op het menselijk bedrijf. Een schrijver met een groeiende reputatie, van wie je vermoedt dat hij, als hij nog eens een jaar of tien zo voordoet, wel eens een kandidaat Nobelprijs-winnaar zou kunnen zijn. En wie, als hij nog eens twintig jaar zou doorzetten, die prijs ook wel eens écht zou kunnen winnen. ****' - De Standaard
'Met Jeruzalem is het werk van één van de interessantste auteurs van tegenwoordig voor het Nederlandstalige publiek ontsloten... Wat een schitterend boek, *****' - Het Parool
‘Jeruzalem is een schitterend boek en verdient een plaats tussen de grote werken uit de westerse literatuur!’ - José Saramago
‘Tavares heeft een overrompelende roman geschreven, gedreven, van een duistere schoonheid en een grootse originaliteit’ - The Independent
‘Een Portugese Kafka’ - Le Figaro.

6 mei verschijnt het romandebuut van dichter Erik Menkveld, Het grote zwijgen. Vanavond kunt u alvast het eerste hoofdstuk lezen.

Amsterdam 1910. Het Paleis voor Volksvlijt. Tijdens een voorstelling raakt een beginnende recensent volledig buiten zichzelf door de muziek. ‘Waarom nodig je hem niet eens uit?’ zegt de vrouw van de componist, als ze een dag later de lyrische bespreking leest. ‘Je kent hem wel, het is die grappige schuwe jongen die we wel eens in het Concertgebouw zien.’ Zo begint het verhaal van een turbulente vriendschap die zeven jaar later dramatisch zal eindigen. De vriendschap tussen een leermeester en een leerling, die aanvankelijk alles met elkaar delen: hun ideeën over maatschappij en kunst, nieuwe muziek, hun afkeer van Duitsland en hun angst voor oorlog. Matthijs Vermeulen is aan het begin van zijn leven al muziekrecensent en componist.

Alphons Diepenbrock is bijna vijftig en op het hoogtepunt van zijn carrière, bevriend met Gustav Mahler en dirigent Willem Mengelberg. De vrouw die een wig drijft tussen de twee mannen is Elisabeth, Diepenbrocks vrouw. Bij Vermeulen herkent zij de strijdbare ambities en idealen die haar man heeft verloren, en denkt zij de liefde te vinden die in haar huwelijk ontbreekt. En dan breekt de Eerste Wereldoorlog uit. Om geld te verdienen vertrekt Vermeulen als oorlogscorrespondent naar het front in België. Bij terugkeer brengen zijn schokkende ervaringen de vriendschap met Diepenbrock en zijn echtgenote in een ongekende stroomversnelling. Breed opgezet en filmisch vertelt Het grote zwijgen het verhaal van een tragische vriendschap die wortelt in bewondering en verheven idealen, en die strandt op de banale en meedogenloze realiteit van oorlog, overspel en verraad. ‘En boven dat alles het grote onverschillige zwijgen van het firmament.’

Erik Menkveld (1959) debuteerde in 1997 met de dichtbundel De karpersimulator. Er volgden er nog twee: Schapen nu! (2001) en Prime time (2005). In 2006 verscheen Met de meeste hoogachting, een brievenboek. Het grote zwijgen is zijn romandebuut.

4 mei verschijnt de nieuwe roman van Thomas Verbogt, Perfecte stilte. Vanavond kunt u al de eerste pagina's lezen en uw exemplaar reserveren.

Documentairemaker David Kromweg heeft geen idee hoe moedig hij is, totdat hij ineens in een gevaarlijke situatie belandt. Hij verbaast zich over zijn gedrag, hij is een ander mens dan hij dacht te zijn. En dat gaat knagen. Wat zegt het over hemzelf, en over zijn leven? Wat hij op orde dacht te hebben, blijkt een schijnvertoning te zijn.

Zoals vaker in de romans van Thomas Verbogt is er ook in het verleden van deze hoofdpersoon iets aan de hand waarvoor hij zijn ogen sloot, maar dat kan nu niet langer. Hij moet een bekentenis doen en ook daarvoor is moed nodig.

Volgende week verschijnt de nieuwe roman van Elif Shafak, Liefde kent veertig regels. Deze Nacht kunt u er al een fragment uit lezen.

Ella Rubenstein is veertig jaar oud en niet gelukkig getrouwd als ze een baan als proeflezer aanneemt voor een literair agentschap. Haar eerste opdracht is het lezen van een manuscript over de mystieke soefi Roemi, gepassioneerd dichter en advocaat van de liefde. Dit dertiende-eeuwse levensverhaal werpt een nieuw licht op Ella’s eigen leven – en op haar opvattingen over de liefde.

6 mei verschijnt de nieuwe dichtbundel van Toon Tellegen, Schrijver en lezer, met tekeningen van Boris Tellegen. Vanavond kunt u een kleine selectie voorproeven en uw exemplaar reserveren.

In Schrijver en lezer onderzoekt Toon Tellegen zijn woorden alsof het driedimensionale dingen zijn, of wezens met een eigen persoonlijkheid. De schrijver vraagt zich bijvoorbeeld af of de woorden wel van hem houden – en er is maar één manier om daar achter te komen: hij wijst ze de deur.

Beeldend kunstenaar Boris Tellegen liet zich inspireren door de woorden van zijn vader en maakte bij diens gedichten tekeningen die hij op een bijzondere manier liet uitvoeren: gedrukt in witte inkt.

Deze week verschijnt Mokum: A Guide to Amsterdam.

Mokum is niet zomaar een reisgids naar Amsterdam. Als onderdeel van de reisgids serie Never Walk Alonely Planet, mijden de auteurs de reguliere opsommingen van ‘to do’s’ en ‘places to be’. In plaats daarvan bevat de gids een gevarieerd aanbod van kritische essays, alternatieve wandelingen, persoonlijke impressies, fotoreportages, tekeningen en confronterend historisch materiaal. Al lezend door Mokum, komen zowel bezoekers als bewoners van Amsterdam terecht in een ontdekkingstocht naar de ware essentie van vrijheid in de stad. Aan bod komen onder andere de enorme culturele diversiteit, verborgen oases van vrijheid, gesloten plaatsen van onvrijheid, etnische en religieuze conflicten, en idealistische voorvechters van allerlei typen vrijheid in de stad. Is Amsterdam nog steeds de meest vrije stad ter wereld?

In januari 2011 organiseerde de redactie, onder leiding van hoofdredacteur Christian Ernsten en in opdracht van het Amsterdams 4 en 5 mei comité, een intensief workshopweekend, waarbij kunstenaars, wetenschappers, filosofen, fotografen, studenten en allerlei andere creatievelingen werden uitgenodigd om een weekend op vakantie te gaan in Amsterdam. Voor sommigen betekende dit een vakantie in eigen stad, maar voor anderen waren dit juist de eerste stappen op Nederlandse bodem. Dit weekend resulteerde in een zeer divers aanbod van verassende visies op de stad, zowel grappig als serieus. Hiernaast waren enkele gerenommeerde namen als Merijn Oudenampsen, Ramsey Nasr, Cleo Campert en Jan Rothuizen graag bereid om op ieder hun eigen wijze een bijdrage te leveren aan deze zoektocht naar vrijheid in Amsterdam.

Hieronder volgt alvast een voorpublicatie van enkele bijdragen.