Overzicht Boeken van de Nacht

20 januari verschijnt de nieuwe roman van Joke J. Hermsen: Blindgangers. Vanavond kunt u er al de eerste pagina's uit lezen.

De winter begint vroeg. Dat besef dringt onvermijdelijk door tot een gezelschap oude vrienden dat in de vrijdagavondfiles door sneeuwbuien vanuit Amsterdam op weg is naar het Drentse buitenhuisje van een van hen. Ze hebben elkaar op de universiteit leren kennen in het genootschap Nil desperandum en vieren dit weekend hun 25-jarige reünie. Ze zijn getrouwd of al dan niet in harmonie gescheiden, ze zijn ongehuwd maar niet kinderloos, of kinderloos maar niet alleenstaand, of zelfs van twee walletjes etend. Vermoeid en vertraagd bereikt de hele club, inclusief meegekomen kroost en oude aanhang, de avondlijke bestemming. Het feest kan beginnen. 

19 januari verschijnt de tweede roman van Philip Huff, Niemand in de stad. Wegens omstandigheden zal de presentatie bij Athenaeum Boekhandel niet doorgaan, maar we publiceren wel, en graag, voor.

Ik kijk op. Voor de zoveelste keer sinds ik haar ken, fiets ik langs het huis van Karen, op de hoek van de Kerkstraat en de Leidsegracht. Ik dwing mijn voeten te stoppen. Ik kijk naar de handgeschreven namen op de stickers naast de belknopjes. Karen R., zie ik naast een van de bellen staan. Mijn hand jeukt. Als ik aanbel, denk ik, zet ik een keten van gebeurtenissen in gang die mijn leven kan veranderen. Er staat eindelijk wat op het spel.

Philip Hofman woont in het Weeshuis, een statig studentenhuis aan de Amsterdamse
Prinsengracht. Twaalf bewoners hebben daar, buiten het blikveld van de maatschappij, hun ouders en hun vriendinnen, een vrijplaats gecreëerd, een proeftuin voor het echte leven.
Zijn beste vrienden zijn huisgenoten Matt en Jacob, de eerste een impulsieve hartenbreker, de tweede een beschouwend intellectueel. Door hen aangespoord laat Philip zich steeds meer meeslepen in het studentenbestaan. Dan ontmoet hij de beeldschone Karen. Zij zet een keten van gebeurtenissen in gang die de zorgvuldig opgebouwde illusie van het Weeshuis te gronde richt, met grote gevolgen voor de bewoners.

Niemand in de stad is een roman over vriendschap, liefde, vreemdgaan, een meedogenloze stad en de tol van verkeerde verwachtingen.

19 januari wordt Etgar Kerets verhalenbundel Verrassing (Pitom Dfika Ba-Delet, Suddenly, a Knock on the Door, vertaald door Adriaan Krabbendam en Ruben Verhasselt) feestelijk onthaald bij de SLAA in De Balie. Wij vieren mee, met een voorpublicatie van het openingsverhaal, waarin Keret zijn gevoeligheid voor het absurde en de grens tussen fictie en fictie tentoonspreidt: 'Ineens wordt er aan de deur geklopt.'

Na een succesvolle periode als filmmaker is Etgar Keret terug met een nieuwe bundel: even vindingrijk als in zijn eerdere verhalen, maar nog volwassener en verfijnder. In de vertellingen van Keret ontvouwt zich een absurdistische wereld, die soms doet denken aan Murakami, maar boven alles ‘Keretesk’ is. Een vrouw ontdekt een rits in de mond van haar vriend, ontdoet hem van zijn omhulsel en leeft verder met de jongeman die achter de rits blijkt schuil te gaan. Een schrijver krijgt bezoek van vreemdelingen die op gewelddadige wijze om een verhaal vragen.
Een man ontdekt dat zijn leugens daadwerkelijk bestaan en verzint vervolgens uitsluitend vrolijke smoezen. En een eenzame immigrant bewaart een goudvis in een jampot zodat hij nog wat aanspraak heeft.

De personages van Keret wonen anno 2011 in mooiere appartementen, hebben betere banen en meer aandelen, maar hun levens zijn er niet makkelijker op geworden. ‘Er zijn,’ zegt de auteur zelf, ‘nog steeds hartverscheurende, grappige en verontrustende verhalen die ik over hen vertellen kan.’     

15 januari verschijnt De kunst van het veldspel, de Nederlandse vertaling van Chad Harbachs veelgeprezen debuutroman The Art of Fielding. Naar aanleiding van het verschijnen van deze vertaling doet Harbach Nederland aan, en 19 januari organiseert het John Adams Institute een avond met hem. Wij publiceren dit weekend al voor.

Westish College, een kleine universiteit aan de oever van Lake Michigan. De jonge, getalenteerde honkballer Henry Skrimshander is voorbestemd om een ster te worden. Maar wanneer tijdens een wedstrijd een routineworp van zijn hand verkeerd uitvalt, nemen vijf levens een andere wending. Henry's groeiende gebrek aan zelfvertrouwen lijkt zijn veelbelovende toekomst te ruïneren. Het hoofd van de universiteit, de eeuwige vrijgezel Guert Affenlight, wordt onverwacht verliefd. Owen Dunne, Henry's homoseksuele kamergenoot, raakt verwikkeld in een gevaarlijke affaire. Mike Schwartz, de aanvoerder van het honkbalteam en Henry's beste vriend, beseft dat zijn carrière in gevaar komt als hij Henry blijft steunen. En Pella Affenlight, Guerts dochter, keert na een mislukt huwelijk terug naar Westish, vastberaden een nieuw leven te beginnen.

Tijdens het honkbalseizoen ontstaan nieuwe relaties tussen deze vijf onvergetelijke personages die elkaar uiteindelijk helpen hun weg te vinden.

Onlangs publiceerde Stéphane Hessel - auteur van Neem het niet! - opnieuw een pamflet, ditmaal samen met Edgar Morin. In deze nacht een uitgebreid fragment uit hun De weg van de hoop.

Dit pamflet is een aanklacht tegen de 'perverse koers van een blinde politiek die ons naar catastrofen voert'. Het financiële kapitalisme, het economische liberalisme en verschillende vormen van fanatisme brengen de ondergang van de wereld angstwekkend dichtbij. Onze planeet is 'veroordeeld tot de dood of de metamorfose'.

Stéphane Hessel (94) en zijn 'strijdmakker' Edgar Morin (90) schudden de wereld wakker en roepen op tot verandering. Helder en duidelijk zetten zij in dit pamflet uiteen wat er volgens hen zou moeten gebeuren: we moeten groeien, maar ook de groei beteugelen, we moeten af van onze oppervlakkige levensstijl, we moeten samenwerken in Europees verband en gezamenlijk regels voor de immigratie opstellen, we moeten de bureaucratie terugdringen en de solidariteit nieuw leven inblazen. Het gaat daarbij niet om een herstel van onze beschaving, maar om het maken van een synthese van het beste uit alle beschavingen.

De uitreiking van de VSB Poëzieprijs 2012 voor de beste Nederlandstalige dichtbundel vindt plaats op 25 januari 2012, de vooravond van Gedichtendag. Maar het feest begint al eerder, met een tournee langs Groningen (14-01), Antwerpen (19-01) en Den Haag (21-01). En natuurlijk Amsterdam. Bij de SLAA, op 20 januari, treden alle dichters op. Jan Baeke interviewt ze. Wij nemen in deze Nacht een voorschot op tournee en uitreiking door van iedere dichter een (fragment uit een) gedicht te publiceren.

• Peter Ghyssaert, Ezelskaakbeen
• Jan Lauwereyns, Hemelsblauw
• Willem Jan Otten, Gerichte gedichten
• Erik Spinoy, Dode kamer
• Anne Vegter, Eiland berg gletsjer

Uit het juryrapport: 'Opvallend is het grote aandeel doorgecomponeerde bundels, die veelal een opmerkelijke thematische overeenkomst hebben: relaties, familie en religie. Ook neemt de jury een wending naar het metafysische waar. De problematiek van schijn en werkelijkheid lijkt minder urgent te worden. Daarvoor in de plaats komen meer existentiële vragen. Voorzichtig nemen de dichters een werkelijkheid mee in hun poëzie, waarbij niet meer het "ik" centraal staat, maar de verhouding tot de gemeenschap. De dichters van nu lijken zich minder terug te trekken in hun poëtische cocon; zij treden de wereld tegemoet.'

Morgen in De Groene Amsterdammer, vanavond al te lezen op Athenaeum.nl: Liddie Austin over Jeanette Wintersons Waarom gelukkig zijn als je normaal kunt zijn?: 'Heeft een zekere urgentie, alsof ze haar ervaringen heeft van de naald optekent, vlak nadat de gebeurtenissen hebben plaatsgevonden.' En: 'Als geadopteerde heb je geen verhaal, schrijft ze, je zult er zelf een moeten verzinnen. Ze kijkt ook met andere ogen naar mevrouw Winterson: die grote verschijning die in haar eigen ogen zo klein was. Ze beseft dat ze ook veel aan haar te danken heeft: haar liefde voor taal, bijvoorbeeld. Ondanks alles: de literatuur.'

De samenwerking tussen Athenaeum Boekhandel en De Groene Amsterdammer is versterkt: op de site van De Groene kunt u de besproken boeken direct bij Athenaeum kopen.

12 januari verschijnt de nieuwe roman van Stijn van der Loo: Slopers. Wij publiceren voor.

De gebroeders Pek ploeteren met hun bedrijf in sloop- en terrazzowerkzaamheden hun bestaan bij elkaar. Het is de tijd van de wederopbouw na de Tweede Wereldoorlog en het leven is strijd. Met elkaar, met hun opdrachtgever, met hun weekloners en met zichzelf. Alleen Tinus, de op zijn tong kauwende imbeciel, schommelt tevreden op zijn pony over de dijk langs de Mieze. De jaarlijkse kermis is in aantocht, waarop alle strijd wordt beslecht maar ook alle verlangens vleugels krijgen, door de drank misschien, maar toch, vleugels. Het komt er maar op aan een droom te hebben, om daar je lot, je afkomst, je leven mee te ontstijgen.

Onlangs werden de genomineerden voor de Academia Literatuurprijs 2012 bekendgemaakt . Naast Erik Nieuwenhuis (zie het uitgebreide fragment...) en Erik Menkveld (... en de voorpublicatie) nomineerde de vakjury Daphne Huisden voor haar Alles is altijd fictie. Daarom in onze Nacht een uitgebreid fragment uit dit debuut.

Je denkt dus je bent. Was het maar zo simpel, want dan rest nog steeds de vraag: maar wie dan precies?
Als je net uit huis bent, kun je echt iemand gaan worden, denk je. Je sluit vriendschap met de zonderlinge buurman, ontloopt je bemoeizieke moeder en zoekt een keurig baantje bij een saai kantoor. En dan begint het. De chaos. Iedereen wil iets van je. Iedereen lijkt een rol te spelen - of zelfs verschillende. Je omgeving lijkt één groot toneelstuk met jou als enige figurant. En terwijl je jezelf beschouwde als een doodnormaal persoon, word je tot het uiterste gedreven en doe je dingen die je nooit voor mogelijk had gehouden. Maar deed jij dat echt of was het je omgeving?
Ben jij wel echt?
Alles is altijd fictie is een indringende coming-of-ageroman over schijn en de harde werkelijkheid. Confronterend en toch herkenbaar.

Daphne Huisden (1988) is een van de jongste debutanten van Uitgeverij Prometheus. Om haar manuscript onder de aandacht te brengen, zette ze een bijzondere campagne op die veel aandacht trok. Zie www.allesisaltijdfictie.nl. Ze woont en werkt in Rotterdam.

13 januari wordt de tweede roman van Daan Heerma van Voss, Zonder tijd te verliezen, gepresenteerd bij Athenaeum Boekhandel. Dit weekend kunt u de eerste pagina's al lezen.

Voor beiden is het hun eerste vriendschap. Daniël en Xander, buurt- en leeftijdgenoten, trekken met elkaar op zoals dieren dat doen, simpelweg omdat het met z’n tweeën minder gevaarlijk is dan alleen. Na hun schooltijd vertrekken de zelfverklaarde lotgenoten naar Italië, waar Daniël valt voor de Zuid-Afrikaanse Sophie. Hun relatie, die voortdurend verandert van licht en intiem naar donker en koel, wordt voor een laatste maal op de proef gesteld wanneer Xander verdwijnt en Sophie en Daniel naar hem op zoek gaan.

In deze indrukwekkende roman over vriendschap en (on)volwassenheid, wisselt Heerma van Voss, die in 2010 debuteerde met het veelgeprezen Een zondagsman (voorpublicatie), speelsheid, humor en absurdisme af met spanning en ontroering. Hij schept een wereld van gedachten, personages en scènes die niet uit het geheugen zullen verdwijnen.

N.B. Heerma van Voss timmert aan de weg op de sociale media. Zijn gehele roman is op twitter te lezen, en hij stelde een playlist samen voor bij het boek. Zie hier deel 1 en 2.