Overzicht Boeken van de Nacht

Begin maart verschijnt Tony Judts De geheugenhut (The Memory Chalet, vertaald door Wybrand Scheffer). Op Athenaeum.nl kunt u vanavond alvast het eerste hoofdstuk lezen.

Geschiedenis is ook het verhaal van je eigen leven, zeker in het geval van Tony Judt. Zijn vader is geboren in België, zijn moeder in Rusland. Judt werd geboren in Londen en ging in Amerika werken. Als jood in het naoorlogse Europa stond hij eigenlijk al onmiddellijk in het brandpunt van de geschiedenis.
De weerslag hiervan is te vinden in enkele van de beste historische werken die er geschreven zijn (met name Na de oorlog). In het laatste jaar van zijn door de ziekte als geteisterde leven, schreef hij autobiografische bespiegelingen voor The New York Review of Books die nu in De geheugenhut gebundeld zijn. Hij schrijft over de wederopbouw, over de betekenis van het rijden in Franse auto’s in Engeland, over de impact van 1968 en over het opkomend milieubewustzijn. Een caleidoscopisch geheel dat een even inzichtelijk als ontroerend beeld geeft in het leven van de scherpste denker van de afgelopen dertig jaar.

1 maart verschijnt de nieuwe roman van Chris Adrian, Het kinderziekenhuis (The Children's Hospital, vertaald door Leen Van Den Broucke, An de Greef & Marijke Versluys). Vanavond kunt u al de pagina´s volgend op de voorpublicatie door uitgeverij Ailantus lezen, én uw exemplaar reserveren.

Jemma besluit van niemand meer te houden: daar komt alleen ellende van. Tijdens haar nachtdienst in het ziekenhuis woedt er een gruwelijke storm. De kindervleugel raakt los van het hoofdgebouw en bij daglicht lijkt de wereld vergaan in een grootse watervloed. Alleen het kinderziekenhuis dobbert op de golven. Tussen alle zieke kinderen, artsen, vrijwilligers en ouders die er toevallig die nacht waren is Rob, Jemma’s geheime minnaar. Niemand weet raad en voorlopig wordt iedereen ingezet om de kinderen te redden. Alles is veranderd. Het ziekenhuis is uitgedijd, via de intercom lijkt een stem over ze te waken en als er na weken een overlevende aanspoelt, is duidelijk dat ze op een onbekende missie zijn. Jemma kan niet anders dan zich overgeven aan haar liefde voor Rob.

Het kinderziekenhuis van Chris Adrian is een wereld op zich. Elke samenvatting doet het boek tekort. Als je zegt dat het een meesterwerk is, gelooft niemand je. Toch is er geen ander woord voor.

3 maart verschijnt van Saskia Goldschmidt Verplicht gelukkig. Portret van een familie. Vanavond kunt u al de eerste pagina's lezen en uw exemplaar reserveren.

Je hebt praters en je hebt zwijgers. Maar je hebt ook vaders die noch het een, noch het ander zijn. Paul Goldschmidt, een bekende logopedist, is een meester in het leggen van contact met kinderen die niet kunnen praten.Met hen hoeft hij het nooit te hebben over de oorlogsjaren,die altijd aanwezig zijn in het Amsterdamse huis waarin deze eigenzinnige, creatieve en ijdele man met zijn gezin leeft. Een held voor zijn patiënten, maar onbereikbaar en afwezig voor zijn vier kinderen die ‘nooit iets hebben meegemaakt en daarom gelukkig moeten zijn’.

2 maart verschijnt CC. Een correspondentie van de hand van Bernlef, Remco Campert en Theo Loevendie. Vanavond kunt u al enkele brieven uit de bundeling lezen, over typemachines, de overhandse passages van Scarlatti en zijn buik, de oorlog en jazz. Én uw exemplaar reserveren.

Een vrolijke doorgehaalde zomernacht was het begin van een bijzondere, bij vlagen hilarische correspondentie tussen drie vrienden: twee schrijvers en een componist.

Een aanstekelijke briefwisseling over jazz (veel jazz), literatuur, schrijven, componeren, schrijfmachinelinten die vervangen moeten worden, platencollecties die van de plank vallen, de winkel waar Gerrit Kouwenaar zijn spijkerbroeken koopt, de Thaise joints die saxofonist Benjamin Herman en Remco Campert op de Afsluitdijk rookten, de betekenis van keukentrapjes in een tram, de beleefdheidswedstrijd van A. Alberts, het voor straf buiten roken en de uitkomst van de elektrische sigaret.
Bernlef, Campert en Loevendie beschrijven hun soms wonderlijke kijk op heden en verleden, maar vervallen niet tot nostalgie. Je kunt niet alleen leven van ‘nieuwe herinneringen’, zegt de eerste. ‘Oude mogen er ook zijn. Met nostalgie heeft dat niets te maken vind ik. Dat is een verlangen naar terugkeer naar het verleden en daar heb ik althans geen last van. Maar bepaalde zaken uit het verleden koester ik.’
CC is een improvisatie voor drie heren.

De dichters Bernlef (1937) en Campert (1929) en de componist Loevendie (1930) delen een aanstekelijke hartstocht voor jazz, waarover ook alle drie geschreven hebben.

28 februari verschijnt Ik, voor eeuwig (Mes illusions donnent sur la cour), de debuutroman van het jonge Franse talent Sacha Sperling, in vertaling van Kiki Coumans. Vanavond kunt u alvast de eerste pagina's lezen, en uw exemplaar bestellen om thuis te laten bezorgen of af te halen.

Sacha Sperling is 18 jaar. Zijn ouders zijn bekend. Hij komt uit een goed milieu. Hij schreef deze roman. Ik, voor eeuwig. Jong, rijk en verveeld. Lees dit.

22 februari verschijnt het nieuwste deel in de reeks Privédomein, Henrik Ibsens De zomer beschrijf je het best op een winterdag. Brieven, geselecteerd, vertaald, ingeleid en van commentaar voorzien door Suze van der Poll en Rob van der Zalm in samenwerking met Jeanne Dullaert-van Tol en Sjoukje Marsman. Vanavond publiceren we een deel voor uit de inleiding en een boze brief naar aanleiding van de ontvangst van Peer Gynt.

De Noorse toneelschrijver Henrik Ibsen (Skien 1828-Kristiana/Oslo 1906) was de invloedrijkste toneelschrijver van de negentiende eeuw, en misschien ook wel de beste. Niet voor niets werd hij 'de Shakespeare van de moderne tijd' genoemd. In 1867 vestigde hij in eigen land zijn reputatie met Peer Gynt, een dramatisch gedicht waarin hij Noorse volksvertellingen verwerkte. Zijn internationale roem heeft hij vooral te danken aan de stukken waarin hij genadeloos de burgerlijke samenleving van zijn tijd portretteerde: Een poppenhuis, Spoken en Hedda Gabler bijvoorbeeld.

Aanvankelijk riep zijn werk overal veel weerstand op. Pas later werd duidelijk hoe diep Ibsen gepeild had. Zijn stukken zijn tijdloze klassiekers geworden, ook in Nederland en België. De vele heropvoeringen van zijn stukken getuigen hiervan.

Deze eerste Nederlandstalige uitgave van Ibsens brieven geeft een rijkgeschakeerd beeld van de persoon en de toneelschrijver Ibsen. In deze bloemlezing komen naast het negentiende-eeuwse theaterleven ook zijn familie en vrienden, zijn vrouw en zijn vriendinnen en de brandende kwesties van zijn tijd aan bod.  

24 februari wordt de tweede roman van Philip Snijder, Retour Palermo, gepresenteerd bij Athenaeum Boekhandel. Vanavond kunt u al enkele pagina's lezen, uit het hoofdstuk 'Slang', en natuurlijk uw exemplaar reserveren.

Sicilië, midden jaren zeventig. Een jong stel uit Amsterdam arriveert per trein in Palermo voor hun eerste buitenlandse vakantie. Ze spreken geen woord Italiaans en weten vrijwel niets van het ondoorgrondelijke eiland waarop ze hun tentje neerzetten. Meteen worden ze op sleeptouw genomen door leeftijdsgenoten uit de incrowd van de grote stad. Maar ze leren ook een ander Sicilië kennen: dat van een groep ongepolijste vissers uit het dorpje waar ze kamperen.

In Nederland is hun leven, zo jong als ze zijn, dat van een gezapig echtpaar, ‘met aardappels en groenten om zes uur, en elke avond samen voor de televisie’. Hun enerverende Siciliaanse ervaringen stellen het krampachtige evenwicht waarin ze leven - dat niet veel steviger blijkt dan het weke zee-egelvlees dat ze te eten krijgen - danig op de proef.

Dertig jaar later is een van hen terug in Palermo. Hij gaat op zoek naar het standbeeld dat is opgericht voor een van de vrienden van destijds, maar stuit op heel wat meer dan dat.

25 februari verschijnt het nieuwe boek van Anna Enquist, Twaalf keer tucht. Monologen en portretten. Vanavond kunt u al voorproeven, uit haar hoofdstuk over Gerard Reve.

N.B. 28 februari vindt het jubileumconcert met Ivo Janssen plaats. Er zijn nog kaarten!

Twaalf keer tucht bevat een verzameling monologen en portretten gebaseerd op historische feiten, zoals beschreven in (dag)boeken, brieven en interviews. Anna Enquist brengt hiermee mensen van verschillende afkomst tot leven, zoals een dokter, een muzikant of de zuster van Mozart. Een deel van de verhalen in deze bundel is reeds verschenen in De sprong, maar Anna Enquist heeft daaraan zeven nieuwe portretten en monologen toegevoegd.
Twaalf keer tucht is een bundel monologen en portretten over kunst en discipline, moraal en ressentiment, beroepsernst en levensdrift. De mens in zijn moeilijkste momenten.

* Enquist weet met taal muziek te maken. - Nederlands Dagblad
* Mensen tonen zoals ze niet gezien willen worden, als ze irrationeel, instinctief of dwangmatig handelen om hun huid te redden, dat is het grootste talent van Anna Enquist. - Aleid Truijens in de Volkskrant

3 maart verschijnt de nieuwe roman van Vonne van der Meer: De vrouw met de sleutel. Vanavond kunt u al enkele pagina's lezen uit hoofdstuk 2. Én uw exemplaar reserveren.

‘Vrouw, 59 jaar, moederlijk voorkomen, brede heupen, prettige stem, komt u voor het slapengaan instoppen en voorlezen. Discr. verzek. Beslist géén seks. bedoel.’

Nettie blijft na de dood van haar man berooid achter. Op zoek naar inkomsten plaatst ze een advertentie in de krant en wordt ze professioneel voorlezer bij mensen thuis.

Haar werk brengt haar in de slaapkamers van de meest uiteenlopende klanten, zoals een elfjarig meisje, een stewardess en een veertigjarige werkloze man. Ze maakt van alles mee op de randen van vreemde bedden, en raakt steeds meer bij de levens van haar pyjamaklanten betrokken. ‘Mijn beroep is dan misschien niet het oudste beroep van de wereld maar wel bijna.’ Hoe reageren haar toehoorders op werk van Dostojevski, van Van Schendel, of van Raoul Trip? Kan de weduwe met haar verhalen hun levens veranderen?

Vonne van der Meer (1952) viert in 2011 haar 25-jarig jubileum als schrijfster met haar vijfiende boek. Ze werd bekend met Het limonadegevoel en De reis naar het kind en natuurlijk met haar eversellers als Eilandgasten (1999), De avondboot (2001), Laatste seizoen (2002). Haar meest recente roman, Zondagavond (2009) kreeg prachtige recensies.

Morgen in De Groene Amsterdammer, vanavond al te lezen op Athenaeum.nl: Marja Pruis over Jannah Loontjens' Hoe laat eigenlijk: 'Westerlingen in arm Afrika en dan ook nog eens in de relationele en existentiële misère, het lijkt vragen om ellende. Dat de roman toch onder je huid gaat zitten, heeft alles te maken met de nietsontziende ernst waarmee Loontjens haar personages door de jungle van hun binnen- en buitenwereld loodst.'

De samenwerking tussen Athenaeum Boekhandel en De Groene Amsterdammer is versterkt: op de site van De Groene kunt u de besproken boeken direct bij Athenaeum kopen.