Nieuws: Nieuw en te verwachten bij Athenaeum in de laatste week van maart
Na de Boekenweek lonkt de lente. Kom naar Athenaeum om de nieuwe voorjaarstitels op te snuiven. Nieuw vertaald werk van Sandro Veronesi, XY, en Elif Shafak, Geheim, ligt vanaf vandaag in de winkel, naast Het onsterfelijkheidscomité van John Gray dat deze week in vertaling verscheen, Francis Fukuyama's The Origins of Political Order en proza uit het buitenland van o.a. Gil Courtemanche.
En er is meer in aantocht. Volgende week ligt de langverwachte nieuwe roman van Jeroen Brouwers in de winkel, Bittere bloemen. Dit weekend mogen we u de eerste hoofdstukken eruit laten lezen. Ook de verschijning van Roberto Bolaño's Amulet wordt voorafgegaan door een voorpublicatie op Athenaeum.nl, evenals Anil Ramdas' debuutroman Badal, die op 31 maart wordt gepresenteerd in Spui25 en waaruit u vanavond al een fragment kunt lezen. Verder op Athenaeum.nl, volgende week: Douglas Couplands Generatie A, en Het romantisch misverstand van Jan Drost.
Houdt u Athenaeum.nl in de gaten voor nieuwe activiteiten, nieuwe recensies en nieuwe voorpublicaties. Een klein voorproefje:
De verteller van de als monoloog geschreven roman Amulet van Roberto Bolaño is Auxilio Lacouture, een Uruguayaanse vrouw die in de jaren zestig naar Mexico verhuist. Volgende week kunt u het eerste hoofdstuk lezen uit de vertaling van Arie van der Wal.
'Dit wordt een gruwelverhaal. Een verhaal over misdaad, geweld en doodslag. Maar dat zal het niet lijken, en wel om de eenvoudige reden dat ik degene ben die het vertelt. Ik ben het die aan het woord is, en daarom zal het niet op een gruwelverhaal lijken. Toch is het in wezen het verhaal van een afschuwelijke misdaad.
Ik ben de vriendin van alle Mexicanen. Ik zou ook kunnen zeggen: ik ben de moeder van de Mexicaanse poëzie, maar laat ik dat maar niet doen. Ik ken alle dichters en alle dichters kennen mij. Dus ik zou het kunnen zeggen. Ik zou kunnen zeggen: ik ben de moeder en al eeuwen waait er die verdomd harde zeebries, maar dat kan ik beter niet zeggen.'
De nieuwe roman van Jeroen Brouwers; Bittere bloemen, beschrijft de lotgevallen van Grijsaard, een ex-rechter, ex-politicus en ex-schrijver die tegen zijn zin een cruise maakt op de Middellandse zee:
'Daar ligt hij, achterover in de linnen dekstoel.
Wij zijn aan boord van het cruiseschip Carta Mundi, in het begin van de middag zal het aanmeren in Ajaccio.
Met een schrikbeweging, waarbij zijn linkerarm van de stoelleuning valt, lijkt hij uit zijn dommel te ontwaken, maar hij slaapt verder, smakkend, dromend.
Zo ziet hij nu opeens zichzelf zoals hij er een jaar of vijfentwintig, dertig geleden uitzag met zijn toen al witte haar en met de volle snor die hij destijds nog had, de uiteinden in omhooggedraaide punten en niet meeverkleurd met de rest van zijn lichaamsbeharing, de snor, dankbaar object voor karikaturisten, was rossig gebleven, tegen het oranje aan, misschien door de tabaksrook die er al decennia doorheen trok.'
30 maart wordt bij Athenaeum Boekhandel Het romantisch misverstand door Jan Drost gepresenteerd. Maandag kunt u al het eerste hoofdstuk lezen.
'Deze achterdocht ten opzichte van het denken komt volgens mij hieruit voort, dat veel mensen denken opvatten als een teken van twijfel. Zodra iemand ergens over wil nadenken, menen zij, duidt dat op twijfel en onzekerheid. En als wij ergens niet op zitten te wachten als het op liefde aankomt, dan is het op twijfel en onzekerheid. Al helemaal niet bij de ander. Als de persoon op wie wij verliefd zijn te kennen geeft erover na te willen denken, dan vormt dat een potentiële bedreiging voor ons. Bovendien vinden wij dat liefde spontaan moet zijn, en nadenken is niet spontaan. In die zin is spontaniteit een vorm van onnadenkendheid. Wie spontaan handelt, handelt onmiddellijk en direct, zonder erbij stil te staan. Doorgaans waarderen wij spontaniteit in liefdeszaken in hoge mate. Romantiek floreert bij de gratie van een zekere onnadenkendheid, ze veronderstelt met andere woorden een zekere gewilde naïviteit. Wie nadenkt twijfelt, dus wie zeker is van zijn liefde (lees: zijn gevoel), die hoeft niet na te denken. Nadenken verraadt de twijfelaar en wie twijfelt, weet niet wat liefde is. Het romantische motto luidt dan ook: volg je gevoel!'
Ten slotte, de nieuwe titels van deze week op een rij: van Francis Fukuyama, Sandro Veronesi, Niall Ferguson, A.L. Snijders (verzamelde columns), Emiel Lamberts, Elif Shafak, Marijke Kuper (over Rietveld), Mark Driessen, Gil Courtemanche, Daniel Picouly, Andrew Graham-Dixon (over Caravaggio), Lex ter Braak en Edwin Jacobs (monografie over het werk van Robbie Cornelissen), John Gray, Roger Nichols (over Ravel), Hans Werkman (over Willem de Mérode), Remco Campert en Hans Keller (boek met dvd) en het nieuwe nummer van Wholphin.





