Nieuws: In memoriam: Gerrit Komrij (1944-2012)

6 juli 2012

Schrijver en dichter Gerrit Komrij (1944-2012) is 5 juli overleden, zo werd bekendgemaakt door de NOS. Komrij was al langer ziek, en overleed in het Amsterdamse OLVG.

Naast proza en poëzie schreef Komrij essays en columns en was hij televisie- en boekrecensent. De schrijver is verder bekend van zijn bloemlezingen en vertalingen. In 1993 won hij de P.C. Hooftprijs voor zijn beschouwend proza, van 2000 tot 2004 was hij Dichter des Vaderlands.

1996, Komrij signeert bij Athenaeum Boekhandel

Zie ook de berichtgeving en in memoriams bij de NOS, NRC Handelsblad, de Volkskrant, nu.nl, De Groene, Ons Erfdeel, Reformatorisch Dagblad, Tom Lanoye bij De Standaard, Hugo Camps in De Morgen, foto's via NRC (en meer bij NRC), portretten door Siegfried Woldhek, dichters over Komrij (Victor Schiferli bij het Nederlands Letterenfonds, Teunis Bunt, Ramsey Nasr draagt zijn gedicht 'Voor Gerrit' voor bij de NOS, odes bij De Contrabas door o.a. John Schoorl, en meer poëzie bij Cobra.

Oude interviews bij Vrij Nederland en NRC, en hier, met toestemming, uit Esther Wils' interview in het AD:

'Als schrijver ben je ooggetuige van je tijd, daar hoor je verslag van te doen, dus ben je altijd met politiek bezig. Ook als je kijkt wat er nu gebeurt: daar zitten grote ideeën en manipulaties achter, mensen die weten wat er moet gebeuren, die weten wat ze met andere mensen kunnen doen, hoe mensen in elkaar zitten. Daar moet je andere ideeën tegenover zetten. Dat houdt je argwanend: gehoorzamen politici aan de grote mannen of luisteren ze op beslissende momenten naar de mensen die op ze stemmen? Voor mij speelt dat in dit boek erg mee.'
Argwaan en kritische zin naast openheid en grote gulheid, dat karakteriseert Gerrit Komrij die als mens veel aardiger is dan ik op grond van zijn werk zou verwachten.
'Als iemand naar mij lacht, denk ik al dat ik zijn beste vriend ben,' zegt hij, 'Ik ben wel eens hevig teleurgesteld, ook in literaire vriendschappen, maar ik vind dat je de mensen altijd open tegemoet moet treden, je weet nooit of iemand een goede vriend wordt. Het is puur op toeval gebaseerd: dat je allebei op diezelfde plek bent op datzelfde moment en elkaar ontmoet. En toch geloof je in de uitverkorenheid of uniciteit ervan.'

Meer tijdschriften hernemen op hun site oude stukken over Komrij, dit doet bijvoorbeeld Tzum. In Knack staat dan weer een uitgebreid commentaar en publiceert een afscheid in verzen.

Liefhebbers van de overleden dichter en schrijver Gerrit Komrij krijgen zaterdag twee uur de tijd om afscheid van hem te nemen (vanaf 16.00 uur in Felix Meritis in Amsterdam). Dat heeft zijn levenspartner Charles Hofman bekendgemaakt.

Op Athenaeum.nl bespraken we zijn essaybundel Kunstwonderen en zijn laatste roman De loopjongen. Voor meer, volg de tag Gerrit Komrij. Komrij's blog bij NRC Handelsblad, over digitale zaken, had medio februari dit jaar zijn laatste bijdrage. En enkele van zijn boeken zijn te lezen bij de DBNL: Papieren tijgers (1978), De stankbel van de Nieuwezijds (1979), Het boze oog (1983) en Verzonken boeken (1986). Ook enkele bijdragen aan literaire tijdschriften zijn daar opgenomen.