Recensieoverzicht
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 | 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | |
| Drie eindexamentijdschriften, één opgeblazen tuinbroek | 27 juli 2011 |
|
Vorige maand studeerde een flinke nieuwe lichting modeontwerpers af (alleen in Nederland waren het er al 94). En dat staat elk jaar weer garant voor een reut modeshows die stukken experimenteler zijn dan de halfjaarlijkse parades van de grote modehuizen. Van met plakband aan elkaar hangende schoenen tot eierdozen die als hoofddeksel dienen: je vindt het op een eindexamenmodeshow. Het Amsterdam Fashion Institute, de Haagse Academie van Beeldende Kunsten en de Academie van Antwerpen leverden niet alleen kleding af, maar ook een afstudeertijdschrift. En die tijdschriften bleken juist verrassend professioneel. Door nathalie wouters. |
|
| De raadsheer, de politicus, de advocaat en de arabist | 27 juli 2011 |
|
Tom Schalken, raadsheer–plaatsvervanger in het Gerechtshof te Amsterdam, is lid van een eetclubje, heeft daarmee een etentje, een diner zoals de president van de rechtbank niet nalaat te benadrukken, met als gast de arabist Hans Jansen, getuige–deskundige in het proces tegen Wilders. Schalken legt tijdens het eten Jansen de uitspraak van het Hof uit, waarin de vervolging van Wilders wordt gelast. Dat had ie nooit moeten doen... want hij kent Hans Jansen niet. Het geheel wordt een soap waar heel Nederland van meegeniet, dankzij de media die uitgebreid verslag van het proces–Wilders doen. Schalken schrijft hierover een boek en noteert in navolging van T.S. Eliot: ‘The media are so called because they are rarely well done.’ Ik probeer het met droge ogen na te vertellen. Door peter kop. |
|
| Een nieuwe blik op Afrika, maar geen overzicht | 25 juli 2011 |
|
‘Al 40 jaar houdt de auteur zich bezig met Afrika,’ zo meldt de beschrijving achterop Stephen Ellis’ Het regenseizoen. Dat heeft zijn weerslag – Ellis’ boek lijkt in veel opzichten op het Afrika dat hij beschrijft: boordevol fascinerende historische, sociologische en economische details, maar ongeleid en enigszins chaotisch. |
|
| Pilgrim fathers in de Pontijnse moerassen | 22 juli 2011 |
|
In de jaren dertig legde het fascistische Italië in razend tempo een onbegaanbaar moerasgebied droog. Malariamuggen werden verdreven, steden als Littoria (tegenwoordig Latina) en Pontinia verrezen, en de landbouwgrond werd verdeeld onder uitgeperste pachtboeren uit Noordoost-Italië. Onder deze ‘kolonisten’ waren ook de ouders van Antonio Pennacchi (1950). De auteur schreef eerder al verschillende non-fictiewerken en artikelen over de fascinerende ontstaansgeschiedenis van dit gebied, en nu ook een roman: Het Mussolinikanaal, vertaald door Mieke Geuzebroek en Pietha de Voogd en bekroond met de Premio Strega 2010. Door karlijn de winter. N.B. En nu is Het Mussolinikanaal ook nog, samen met Justin Cartwrights Andermans geld (zie de voorpublicatie), zomerboek 2011 bij Athenaeum Boekhandel. De boekverkopers van Athenaeum raden ze u dringend aan. |
|
| Als de gekte de kop opsteekt | 21 juli 2011 |
|
Jack Luxton zit op bed. Er ligt een geweer achter hem. Een geweer met een beladen geschiedenis, die zich langzaam ontrolt in de nieuwste roman van Graham Swift: Was je maar hier (Wish You Were Here, vertaald door Paul van der Lecq). Jack is van plan het geweer te gebruiken. Hij kan niet anders. Toch? Zijn huwelijk met Ellie staat op springen en zijn broer Tom is dood. En Ellie en Tom zijn de enige mensen in zijn leven die iets voor hem betekenen. Dat wil zeggen, sinds zijn moeder dood is. Door martien versteegh. |
|
| Fris denken uit Frankrijk | 20 juli 2011 |
|
Na 1945 ontstond er een volstrekt origineel filosofisch elan in Frankrijk, een filosofie waarin de differentie centraal stond, die achter de grenzen van de zuivere rede kon kijken en de brug tussen leven en denken maken kon. Sindsdien komt de meest principiële politieke filosofie uit Frankrijk. Thans is er een generatie denkers volwassen geworden in precies deze traditie. Tijd voor De nieuwe Franse filosofie. |
|
| Waar zijn de axolotls? | 19 juli 2011 |
|
Het moet maar meteen gezegd: Zeg haar naam is het gedroomde boek voor in de koffer. Al heb ik het nog niet op de lijstjes zien voorkomen, dit prachtige en perfect afgeronde verhaal heeft alle ingrediënten in zich om de vakantielezer te veroveren. En te betoveren. Het is een liefdesgeschiedenis waar verlies doorgeweven is, en dat het niet goed af zal lopen, is vanaf het begin duidelijk. Maar de spanning over wat er precies is gebeurd toen Francisco Goldman – auteur en hoofdpersoon van deze autobiografische roman – zijn geliefde verloor, wordt tot het laatst in stand gehouden. Door godeke donner. |
|
| Que sais-je? | 18 juli 2011 |
|
De eerste zin van deze roman spreekt boekdelen: ‘De knaap was klein, de bergen waren enorm.’ De kleine knaap is kroonprins Henri van Navarra en de enorme bergen vormen de Franse troon: de kleine knaap zal de grote koning Henri IV van Frankrijk worden. |
|
| Hoe de Sovjetdroom werkelijkheid leek te worden | 15 juli 2011 |
|
Na de val van de Berlijnse Muur en de ineenstorting van de Sovjet-Unie lijkt de communistische droom van een hoorn des overvloeds ver van ons bed. Maar in Red Plenty, nu in vertaling verschenen De rode belofte, geeft Francis Spufford een fantastisch beeld van de hoop die rond 1960 in de Sovjet-Unie leefde: zou de planeconomie het dan toch gaan winnen van de vrije markt? Door joop hopster |
|
| Pseudo-debutanten en verlangen naar Borges | 13 juli 2011 |
|
In een pessimistisch gestemd essay met als titel ‘Infantiele vijandigheid’ – een pessimisme dat gedeeltelijk voortkomt uit de bezuinigingen op cultuur – citeert de anonieme auteur (er wordt ondertekend met ‘From the book depository’) het NRC Handelsblad over het slinkende nut van literaire tijdschriften. De functie zou verdampt zijn, want ‘debutanten publiceren meteen een boek’. Hollands Maandblad 6/7 van 2011, waarin het stuk verschijnt, bewijst het tegendeel. Debutanten, bijna-debutanten en pseudo-debutanten sieren dit nummer. Door bob hopman. |
|
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 | 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | |
Boeken van de dag
Agenda
- 13 februari: Stand van de Wetenschap: Van Praag en Van Praag over economie (Spui25)
- 13 februari: Saint Amour Italia (De La Mar)
- 14 februari: De Bibliotheek: Plank, polder of gewoon google? (Spui25)
- 14 februari: Revisor-lunchlezing 3: Eva Gerlach (Spui25)
- 16 februari: Interview Oswin Schneeweisz over De jacht (Haarlem)
- 16 februari: Bijzondere Lezing: prof. dr. Marianne van Leeuwen (Spui25)
- 20 februari: Ouwe meuk?! Nieuwe koersen in de museale sector kritisch bekeken (Spui25)
- 21 februari: Perpetualezing Willem van Toorn over Kafka's Het proces (Haarlem)
- 21 februari: Revisor-lunchlezing 4: Elke Geurts (Spui25)
- 23 februari: Presentatie Rutger Bregman, Met de kennis van toen (Spui25)




