Recensie: Een moordenaar op twee plaatsen: de nieuwe Stephen King

03 juli 2018
| |

De buitenstaander was mijn eerste Stephen King - maar het wordt zeker niet de laatste! De omslag verleidde mij, die is heel on-thrillerachtig, duister maar schematisch, en vervolgens zit het verhaal zo slim in elkaar dat ik niet kon stoppen met lezen. In korte hoofdstukjes leidt hij je door het onderzoek naar de moord op een jongetje, te beginnen met zo'n vijftig pagina's getuigenverklaringen, DNA- en vingerafdrukrapporten - die allemaal wijzen op één man. Maar die heeft een waterdicht alibi. De politie, maar ook de familie van de verdachte, en Holly Gibson, een ingevlogen privédetective, gaan op onderzoek - wat tot een ijzingwekkende, bovennatuurlijke thriller leidt. Een boekverkopersbespreking met trailer - door Kay Brugmans.

‘Je moet nu een […] verklaring afleggen, oké? Je moet me nu vertellen dat je Frank Peterson hebt vermoord. Dit is je kans om een schoon geweten te krijgen.’
Terry glimlachte en uit allebei zijn mondhoeken liep een dun straaltje bloed. ‘Maar ik heb het niet gedaan,’ zei hij. Zijn stem was zacht, niet veel meer dan een fluistering, maar hij was duidelijk verstaanbaar. ‘Ik heb het niet gedaan, dus vertel jij mij maar eens, Ralph… Hoe ga jij nu je geweten sussen?’

Dat bovennatuurlijke is mijn enige kritiekpunt op De buitenstaander (The Outsider, vertaald door AnneMarie Lodewijk). Spoiler alert: want hoe kan iemand op twee plaatsen tegelijk zijn? Dat kan niet, tenzij iemand op twee plaatsen tegelijk kan zijn. Dat voelt als een kunstgreep. De spanning loopt op tot iedereen om de tafel gaat zitten en ze op basis van alle informatie tot deze conclusie komen - en dan moet de jacht beginnen.

Het boek is niet alleen heel spannend, het is ook aangrijpend - de familie van het jongetje en hoe de Buitenstaander ze in zijn greep heeft speelt ook een belangrijke rol in het boek -, en de sfeer en onderlinge grapjes tussen de personages is heel prettig. Wel eigenaardig dat Stephen King alleen maar met Apple-producten lijkt te werken, een telefoonscherm is altijd een iPhonescherm bijvoorbeeld en ik telde wel 9 iPad Mini's. Ook interessant: hij laat zijn personages nadenken, om dan door een ander sprekend onderbroken te worden. Heel natuurlijk werkt dat. Oh, die Holly Gibson dus, die heeft King geleend uit een andere trilogie van hem, de Bill Hodgestrilogie, en die ga ik nu dan ook maar lezen. Maar eerst raad ik De buitenstaander aan iedereen aan, het is een ultiem zomerboek.

MINDBOOKSATH : athenaeum