Onze recensies

Tot de dode binnenkant onvindbaar en vergeten is

30 maart 2020 Hannah van Binsbergen, die voor haar debuutbundel als jongste dichter ooit de VSB-poëzieprijs ontving in 2017, heeft haar eerste roman geschreven: Harpie. Hij gaat over een jonge vrouw die met behulp van sekswerk, kantoorwerk en gesprekken met de duivel haar leven betekenis probeert te geven. Een eigenzinnige roman over meedoen en buiten de boot vallen, die de strijd aanbindt tegen onoprechtheid. Door Rosa de Rijk.

Het onkruid dat in het hoofd woekert

27 maart 2020 Hoe kom je deze tijd door? Ik denk bij die vraag vaak aan een boek dat ik laatst las van dichter en tuinman Ross Gay. Dat boek heet The Book of Delights. Het concept is simpel: Gay schreef een jaar lang alleen maar kleine essays met als aanleiding iets dat hem genoegen brengt. Het boek ziet er een beetje uit als een hit in het lifestyle/spiritualiteit-genre, en dat is ongetwijfeld de bedoeling, want het boek appelleert wel aan de behoefte aan wat je ‘een positief geluid’ zou kunnen noemen, een behoefte van waaruit je misschien een boek zou kunnen kopen als The Things You Can See Only When You Slow Down. Misschien doen mensen dat in deze tijd ook wel. Door Joost Baars.

Reis door mijn kamer anno 2020

27 maart 2020 Van Oorschot heeft vorige maand Reis door mijn kamer van J.M.A. Biesheuvel opnieuw uitgebracht. Het titelverhaal uit de verhalenbundel die in 1984 voor het eerst verscheen en waarvoor Biesheuvel een jaar later de F. Bordewijkprijs kreeg, biedt troost en inspiratie nu onze leefwereld wordt beperkt door het coronavirus. Door Marie-José Klaver.

Een hoopvolle worsteling

23 maart 2020 De identiteit van migranten van de tweede generatie is ‘in de moderne samenleving uiteengespat, of anders een allegaartje geworden van verschillende, en soms tegenstrijdige, culturele waarden’, schreef Anil Ramdas in De papegaai, de stier en de klimmende bougainvillea (1992). De ouders zien hun migratie als een vorm van sociale mobiliteit, maar de jongeren schamen zich voor de tweedehands tv en de verouderde meubelen en moeten een synthese vinden tussen het leven thuis en op school. Een hopeloze worsteling, vond hij. Door Joost Vormeer.

Voor hoelang?

19 maart 2020 Kan je je voorstellen dat het zo ver komt dat je het met een paar korrels rijst per dag moet doen? Dat er geen elektra meer is, de dagen steeds korter worden en steeds kouder? Dat je lichaam slap wordt, je geest wazig? Hanna Bervoets weet in Alles wat er was een angstaanjagend helder beeld neer te zetten van een situatie die nu opeens dichterbij lijkt dan ik ooit had durven denken. Een boekverkopersbespreking door Kay Brugmans.

Een nieuwe, realistische geschiedenis van de democratie

17 maart 2020 Democratie, zo weet iedereen, komt uit het oude Griekenland. In de duistere tijden van Romeinse keizers en de middeleeuwen waren er alleen despotische heersers. Pas door de Franse revolutie kregen burgers weer wat te zeggen. Dat is een zeer korte standaardgeschiedenis van de democratie. Maar die is niet alleen kort, maar ook fout, zo laat emeritus hoogleraar Wim Blockmans in zijn uitvoerige studie Medezeggenschap overtuigend zien. Door Addie Schulte.

Een vreemd hotel opgetrokken uit taalspel

16 maart 2020

Strange Hotel is op het eerste gezicht een vreemde eend in de bijt in het oeuvre van de Ierse Eimar McBride. Waar ze in haar eerste twee romans meeslepende verhalen vertelde in een karakteristieke gefragmenteerde stijl, houdt ze het verhaal in Strange Hotel klein en is het opgebouwd uit volzinnen. Toch speelt ook in dit vreemde hotel taal een rol, op een ander niveau. Door Rosa de Rijk.

Een nacht tussen het realistische en bizarre

11 maart 2020 Ik las voor het eerst iets van Peter Buurman in Sampler van uitgeverij Das Mag. Van de acht verhalen bleef Buurman me bij. Ik was vergeten waarom precies, totdat ik Een goede nachtrust lag te lezen: die Buurman kan schrijven. En ja, je leest het goed, ik lag. Drie avonden voor het slapen gaan las ik over de inbreker, de soapster, de medewerker van de shoarmatent en de man. En door Buurmans relaxte, bijna dromerige stijl, sliep ik drie nachten geweldig. Een boekverkopersbespreking door Kay Brugmans , voor oost-online.nl.

Lichamelijkheid, eenzaamheid, zwakte en gêne

11 maart 2020

Het is in de slotfase van Condities, de derde roman van Thomas Heerma van Voss, dat zijn hoofdpersoon Vincent zijn bepalende conditie kernachtig samenvat. Een coasstistente vraagt: ‘“De arts is net weggeroepen voor een spoedje, voorlopig moet je het met mij doen. Ik heb begrepen dat je erge buikpijn hebt. Ellendig. Wat voel je nu?”’ En hij: “Zwakte,” fluister ik. “En gêne.”’ Het feit, en het gevoel: Vincent lijdt aan de Ziekte van Crohn, een chronische darmziekte waarmee goed te leven valt maar die in extreme varianten of fases alles lam kan leggen — behalve je stoelgang — de achtergrond bij een sterke roman over lichamelijkheid, eenzaamheid en autobiografisch schrijven. Door Daan Stoffelsen.

MINDBOOKSATH : athenaeum