Recensieoverzicht

Moellah Omar, bijnaam Blanco

26 februari 2019 Wie zijn de taliban, en wie was in het bijzonder hun eerste leider moellah Omar? In Op zoek naar de vijand. Het verhaal van een terrorist die een vriend wilde zijn vervlecht Bette Dam op heldere wijze de recente geschiedenis van Afghanistan met haar persoonlijke, soms gewaagde onderzoek naar de man die bekendstond als de gastheer van topterrorist Osama bin Laden, de vernieler van twee historische Boeddhabeelden en de geestelijke die sharia in zijn land streng en wreed liet naleven. Door Esther Wils.

Patronen en principes: hoe onze wetenschap ontstond

25 februari 2019 In Een wereld vol patronen. De geschiedenis van kennis trekt Rens Bod de lijn van zijn interesse logisch door vanuit zijn baanbrekende onderzoek naar de Vergeten wetenschappen. Een geschiedenis van de humaniora (2010). Want ja, Een wereld van patronen ondersteunt impliciet zijn eerdere streven naar de herwaardering van de geesteswetenschappen en voorziet dat project van nieuwe munitie, maar deze studie is grootser en met meer distantie geschreven. De grote vraag in Een wereld vol patronen is hoe onze hoe onze kennis nu geworteld en gegroeid is in het verleden – en het antwoord overtuigt zo dat het bijna een actiemiddel is voor Bods  actiegroep WoinActie, die zich in de politieke arena hard maakt voor het behoud van onderzoeksgedreven onderwijs.

Rondzwemmen in een getroebleerd brein

19 februari 2019 Hij zou gelijk krijgen, Lars Hertervig, dat hij een van de beste schilders van zijn tijd was en dat alle anderen gewoonweg te stom waren om dat te zien, zoals hij steeds maar blijft herhalen in de lange litanie die Melancholie I is, de roman die Jon Fosse optekende uit het hoofd van de Noorse romantische landschapsschilder (vertaling Edith Koenders en Adriaan van der Hoeven). ‘Je hebt gelijk, Lars Hertervig, je zult gelijk krijgen, Lars Hattarvåg, Lars uit de baai met eilandjes die op hoeden lijken, je krijgt gelijk,’ wil je roepen, uit medelijden of ergernis of allebei tegelijk. Hij zou gelijk krijgen, maar het zelf niet meer meemaken. Door Miriam Rasch.

Het gevoel van ontheemding is blijvend

15 februari 2019 Vacuüm, de verhalenbundel van Oscar Spaans, gaat over een ongebruikelijk maar wezenlijk onderdeel van ieders leven: verhuizen, in de breedste zin van het woord. Want niet ieder personage uit Vacuüm is letterlijk van de ene plek naar de andere aan het verhuizen. Het gaat over verhuizen naar nieuwe situaties en hoe je die in je eigen leven kunt inpakken en weer kunt uitpakken wanneer je ze nodig hebt. De onthechting van een nieuwe levensfase, het vacuüm, loopt als een rode draad door deze verhalenbundel. Door Bob Kappen.

De wetenschap boven alles

13 februari 2019 Onder de titel Leonardo literair vertaalde Patrick Lateur een selectie uit de duizenden vellen met aantekeningen van de hand van Leonardo da Vinci. In al hun thematische en stilistische verscheidenheid worden deze teksten en fragmenten bijeengehouden door een rotsvast vertrouwen in de wetenschap als bron voor alle doordachte menselijke activiteit, inclusief de kunst. En de literatuur? Die komt erachteraan.

Madame Tussaud tot leven gewekt

12 februari 2019 oen een klant twee exemplaren van Edward Careys Little aanschafte, was mijn nieuwsgierigheid gewekt. De illustraties en de stijl waarin het geschreven was, hadden haar aangesproken – en trokken mij ook over de streep. De potloodtekeningen doen aan als beginnerswerk, maar de stijl is volgroeid: Little heeft een enorme vaart, een sterke gedrevenheid en oog voor detail. Een boekverkopersbespreking door Elly Ooms van een roman over de vrouw die Madame Tussaud werd.

Een terugblik op verdwenen klein geluk en ongeluk

11 februari 2019 Een agressieve man meent dat een andere cafébezoeker hem heeft beledigd en wil er op los slaan. Omstanders proberen de zaak te sussen. Het beoogde slachtoffer verlaat het café, waarop de ontstane ruzie zich naar buiten verplaatst. Daar lijkt de zaak opgelost te worden, maar een volgende onbenulligheid wekt opnieuw zijn drift op. Uit de beschrijving van de gebeurtenissen blijkt dat hier een geoefend observator de situatie heeft waargenomen. Zo'n caféscène kan dan ook alleen maar van Simon Carmiggelt zijn. Het is een van de ruim tienduizend Kronkels die hij tussen 1946 en 1983 in Het Parool schreef. Daarvan heeft tekenaar Dick Matena er in het boek Kronkels nu ruim veertig in stripvorm gebundeld. Door Martin Smit.

Het lijden van de boze, eenzame, seksloze witte man

04 februari 2019 Michel Houellebecq (1956) staat bekend als de enfant terrible van de Franse letteren. Zijn romans zorgen altijd voor spanning in binnen- en buitenland. De Franse pers is immer kritisch; misschien is Houellebecq wel een grotere schrijver buiten Frankrijk. Toch schudt heel Frankrijk op zijn grondvesten na lezing van een nieuwe Houellebecq. Zo ook na Serotonine. Bob Kappen las een grootse roman.

Overzichtsprimeur van een wetenschapsgebied in bloei

29 januari 2019 Over Mohammed en de vroege islam zijn in de afgelopen paar decennia vele boeken verschenen, sommige zeer erudiet, de meeste vooral ideologisch beladen. De maatschappelijke belangstelling en de polarisatie rond de islam in de moderne tijd is daar vanzelfsprekend de belangrijkste oorzaak van. Daardoor is bij elke publicatie over dit onderwerp altijd de eerste vraag: hoe serieus is dit? Bij de bundeling Mohammed en de Late Oudheid (onder redactie van Josephine van den Bent, Floris van den Eijnde en Johan Weststeijn), die bestaat uit bijdragen aan een congres uit 2015, is die vraag vanaf de eerste pagina’s helder beantwoord. Door Robbert Woltering voor NKV.nl en Athenaeum.nl.

Nabij, energiek en groots

28 januari 2019 De ontembare is een fantastisch boek. Het ziet er mooi uit, daar begint het al mee, die springende mensen op het omslag, de verzorgde vormgeving, een boek van drie centimeter maar achthonderd pagina's dik, maar de inhoud is nog mooier. Guillermo, die de scenario's van Amores Perros, 21 Grams en Babel schreef, zet een Mexicaanse jongen neer die in korte tijd zijn broer, zijn oma en zijn ouders verliest - en een Inuit wolvenjager. Dat verweeft hij knap, hij schrijft sober en mooi, en hij zorgt ervoor dat je opgaat in dit boek.
MINDBOOKSATH : athenaeum