Onze recensies

Hamlet in de politiek: authenticiteit en twijfel als strategie

22 januari 2021 Hans van Mierlo leek soms populairder op links dan binnen zijn eigen partij. Echt opmerkelijk is dat niet, schrijft Thijs Kleinpaste voor De Nederlandse Boekengids. Als Hans van Mierlo al een politiek leider was, dan een volstrekt a-typische. Ogenschijnlijk weinig geïnteresseerd in de eigen partijbelangen, was de D66-leider meer beschouwer dan deelnemer van het politieke spel dat hij zo scherp overzag – vaak tot ergernis van zijn collega’s.

Een ontdekking - en andere boeken voor 5+

22 januari 2021 We zitten op dag drie van de Nationale Voorleesdagen, en ik lees nu met mijn zoontje Ben Hoares Het dikke boek van alle bijzondere dieren (vertaling Aleid van Eekelen-Benders). Een boek van twee jaar geleden, maar wat een ontdekking! Dat is zo'n gaaf boek voor 5+-ers. De teksten zijn niet te lang, de weetjes interessant en grappig, het is echt leerzaam, en de foto's en tekeningen zijn erg mooi. Het boek ziet er goed uit: goud op snee, gebonden en het is niet duur. In deze serie is ook Het dikke boek van onze bijzondere natuur uitgekomen en in februari verschijnt Will Gaters Het dikke boek van ons bijzondere heelal. Daar kijk ik nu al naar uit! Jasmijn Verhees over voorleesboeken voor iets oudere kinderen.

Persoonlijk, profetisch & pijnlijk

21 januari 2021 Ik ben fan van Sheila Sitalsing. Niet genoeg om er weer de Volkskrant voor in huis te halen, die ik om de woordspelige koppen en flinterdunne cultuurpagina’s voor een saaiere krant heb ingeruild, maar ze schrijft haar wisselcolumn zo scherp, geestig en empathisch dat ik me toch steeds laat verleiden op een twitterlink te klikken. Of naar Topics.nl te surfen, waar ik via mijn abonnement op misschien wel de degelijkste krant van Nederland ook Volkskrantstukken mag lezen, maar daar ontbreken dan weer de columns vanaf 18 september tot de jaarwisseling.

Geen speeltje, maar een puppy

20 januari 2021 ‘Fabeltje was de liefste, dat wist iedereen.’ Fabeltje in ieder geval wel. Maar als de bazen ‘zomaar iets nieuws’ hebben, een speeltje, dat binnen mag poepen, wordt de hond jaloers. In het zoetige, geestige en fantastisch in beeld gevatte Naar de wolven van het sterrenteam Anna Woltz en Ingrid & Dieter Schubert verstoort Fabeltje de idylle. In het opgeruimde huis - met een ingelijste Roodkapje-plaat - brengt hij hem zijn rode mutsje, neemt hem op de rug en draaft hij door steeds sprookjesachtiger bonte landschappen. Tot in een nachtmerrie. Een boekverkopersbespreking door Daan Stoffelsen.

Moed en opgroeien

20 januari 2021 De Nationale Voorleesdagen zijn begonnen! En dat gaat nu even niet in de boekhandel of bibliotheek, maar voorlezen kan bij uitstek thuis. De Voorleesdagen beginnen bij de jongsten, bijvoorbeeld uit het Prentenboek van het Jaar 2021, Loes Riphagens Coco kan het!. Dat werd in 2019 bij Athenaeum Boekhandel Roeterseiland gepresenteerd. Annick van Kessel herinnert zich prachtig geïllustreerd verhaal over moed en opgroeien. Coco mag samen met de rest van de jonge vogeltjes uit het bos voor het eerst gaan vliegen. Maar kan ze dat wel? En durft ze dat eigenlijk wel? En wil ze het nest wel verlaten? Riphagen illustreerde al talloze boeken, en maakte het speciale prentenboek van de Kinderboekenweek 2013, Zzz - maar dit boek schreef ze zelf.

Een aangename verzameling schilderijen

14 januari 2021 ‘Une galerie de tableaux’, zegt Marie-Hélène Lafon in een interview over haar nieuwste roman Histoire du fils. Het boek verscheen afgelopen augustus, won in november de Prix Renaudot en werd in de tussentijd vertaald door Katelijne de Vuyst en uitgegeven bij Uitgeverij Vleugels. Het verhaal van de zoon, waarvan de tweede druk inmiddels in de winkels ligt, is inderdaad een soort kunstgalerij waar je van het ene schilderij naar het andere loopt, van het ene jaartal naar het andere hopt, en van het ene perspectief in het andere duikt. Een aangename verzameling schilderijen die meer dan alleen het verhaal van de zoon vertelt. Door Joeba Bootsma.

Een roman met een grote waardigheid

11 januari 2021 Met dit debuut, een pil van ruim vierhonderd bladzijden, won Douglas Stuart de prestigieuze Booker Prize voor het afgelopen jaar. Het is bescheiden, heeft een rustige toon, hier en daar een vlaag humor en is vooral ontzettend menselijk en ontroerend. Stuart krijgt het voor elkaar om zijn hartverscheurende jeugd zonder sentiment, doch met veel gevoel, kalm en waardig op te voeren als een normale jeugd, waar hij trots op is. Door Sonja Schulte.

Een theetje erbij om wraakporno te voorkomen

05 januari 2021 Spoofing, ransomware, phishing. Het zijn maar een paar van de mogelijke gevaren waar we ons als internetgebruikers aan blootstellen. Dagelijks verwoesten hackers met dit soort technieken levens van mensen in de fysieke wereld. Zo goed als we ons in die echte wereld proberen te beschermen, online blijft de interesse voor en kennis over veiligheid nog altijd achter. Ik weet je wachtwoord van technologiejournalist Daniël Verlaan voorziet als praktisch en overtuigend handboek in die informatieschaarste. Door Tan Tunali.

Shakespeares sonnetten wonderschoon en fonkelfris vertaald

04 januari 2021 Je zou in al het coronageweld haast vergeten dat er nog zoiets bestaat als Tijdloze Literatuur. Met die gedachte zou je kunnen beginnen aan Bas Bellemans nieuwe vertalingen van de Sonnetten van Shakespeare. En je zou gelijk hebben, maar toch ook niet, want Bellemans sonnetten zijn zo wonderschoon en fonkelfris, dat de eerste gedachte die je bekruipt is dat ze vandáág geschreven zouden kunnen zijn. Ik bezit geen uitgebreide, kritische kennis van het veld van Shakespearevertalingen, maar ik ben wel een lezer en het is dankzij deze vertalingen voor het eerst dat het me lukt om de Sonnetten ook echt tot me te nemen. Door Joost Baars.

De oude Schroder en zijn nieuwe boek, een inleiding

30 december 2020 Allard Schröder is romancier, dichter, essayist, vertaler, recensent, schrijver van hoorspelen, verhalen, novellen, en scenario’s. Zijn schrijversleven is te verdelen in de periode voor de roman Raaf (1995), waarvan de werken nauwelijks meer te verkrijgen zijn, en die van daarna, waarin hij een groeiende schrijversroem genoot die een tussentijdse bekroning kreeg met de AKO-prijs voor de roman De Hydrograaf (2002). De tweede periode is zijn tijd bij De Bezige Bij - dat maakt de scheiding tussen wat eerder en later kwam absoluut. Maar bovenal is Schröder een oeuvrebouwer geworden, met een stapel van inmiddels zo’n veertien romans (het eerdere werk meegerekend), waarvan er vier een opvallend sterke samenhang vertonen. Er zijn de reguliere romans, en dikke romans, van het laatste type is Sirius de zesde. Daar gaan we het even over hebben. Een inleiding door Diederik Burgersdijk.
pro-mbooks1 : athenaeum