Recensieoverzicht

Mata-Hari-mythes doorgeprikt

19 februari 2018 Voegt een nieuwe biografie nog iets toe aan de geschiedenis van het Friese meisje dat als de oosterse danseres Mata-Hari triomfen zou vieren, maar in 1917 op verdenking van spionage werd geëxecuteerd? Het verhaal van Margaretha Geertruida Zelle alias Mata-Hari is immers in talloze biografieën al vastgelegd. Het antwoord is ja. In het langverwachte Moed en overmoed, Leven en tijd van Mata-Hari van Jessica Voeten en Angela Dekker wordt een bewonderenswaardige hoeveelheid nieuwe gegevens gepubliceerd. Dankzij onlangs openbaar gemaakte brieven en stukken uit familiearchieven, worden tot voor kort grijze plekken in de levensgeschiedenis van de danseres eindelijk ingekleurd. Door Martin Smit.

Blauwe hap, negenhonderd maal

15 februari 2018 Wouter F.P.H. Rademakers diende decennia lang bij de Koninklijke Marine en was lange tijd in Indonesië gestationeerd. Hij is inmiddels gepensioneerd officier maar tijdens zijn werk bij de marine ontwikkelde hij een grote voorliefde voor zowel de Indonesische als de Indische keuken. Het kookboek Selamat Makan is het resultaat van 35 jaar verzamelen en uitproberen. Een ongelofelijke hoeveelheid recepten: maar liefst negenhonderd 'blauwe hap'-recepten uit de kombuis van de Koninklijke Marine. Door Marjolein Kelderman.

Revolutiejaar 1968: een journalistieke wereldreis

13 februari 2018 De revolutie was bijna een feit. Zo leek het althans in Parijs in mei 1968. Met massaal studentenverzet, een algemene staking en een president die met de handen in het haar zat, kon immers een algemene maatschappelijke omwenteling niet ver meer zijn. ‘Onder het plaveisel ligt het strand,’ was in de euforie van de gebeurtenissen op muren gekalkt.
Maar niet alleen in Frankrijk vierde de onrust dat jaar hoogtij. In de Verenigde Staten streed de burgerrechtenbeweging voor gelijke rechten, de Praagse Lente werd gewelddadig onderdrukt en wereldwijd werd geprotesteerd tegen de oorlog in Vietnam. In 1968. ‘You Say You Want a Revolution’ geeft Roel Janssen een enerverend beeld van dat rumoerige jaar. Door Martin Smit.

De zon die onzichtbaar is

06 februari 2018 Onlangs verscheen de nieuwe bundel van Erik Lindner, Zog. Bij de presentatie verzorgde Henk van der Waal een laudatio en analyse ineen. Wij mogen die tekst publiceren. 'Lindner gaat net zo lang door met de beschrijving van deze herhaling tot je als lezer of toehoorder zelf ook golven, strand, zee en zon bent. Of eigenlijk tot je er zelf niet meer bent en er niet meer is dan de pure actualiteit en tijdelijkheid van de oerelementen, van het schijnbaar doelloze heen en weer bewegen van de anorganische natuur die onze wereld schraagt. In die zin schildert deze poëzie de stomme film van het kosmische gebeuren.'

Bescheidenheid als basis voor samenleven

05 februari 2018

In haar nieuwste boek en tweede essaybundel, Feel Free, doet Zadie Smith er alles aan haar heldenstatus wat te temperen. In zowat ieder stuk ontkent ze stellig een expert te zijn op het gebied van wat dan ook, stelt ze zich bescheiden op. De valse bescheidenheid van een superster? Ik denk het niet: bescheidenheid is, zo blijkt uit Feel Free, de kern van Smiths schrijverschap, en precies wat haar zo’n held maakt. Door Kim Schoof.

Koffie in ere hersteld

30 januari 2018 Misschien ben ik als iemand die in haar leven misschien drie koppen koffie heeft gedronken (sommige mensen kunnen gewoon niet tegen cafeïne, oké?), niet helemaal de juiste doelgroep voor The Monk of Mokha, het nieuwe boek van Dave Eggers. Bijna iedereen in dit (waargebeurde) verhaal is namelijk geobsedeerd door koffie, en de hoofdpersoon, Mokhtar Alkhanshali, nog het meest van allemaal. Aan de andere kant ontdekte Mokhtar koffie pas na een wilde jeugd, een vreselijk ongeluk met een aktetas vol geld, en een baantje als portier. Misschien is er toch nog hoop. Door Emmi Schumacher.

Liefdes wonden

25 januari 2018 ‘One of fiction’s great mappers of the human heart,’ zo karakteriseert zijn Britse uitgever Julian Barnes. Terecht. Ook in zijn nieuwe roman, The Only Story (Het enige verhaal, vertaald door Ronald Vlek) verkent Barnes – dik in de zeventig – de gevoelswereld, met een wakkere en subtiele herinnering aan wat al ver achter hem ligt. De branie van eerste liefde en de verwachting dat die een leven lang zal standhouden: dat thema zal niemand koud laten. Door Esther Wils.

Toch zit het nog weer anders - antwoorden op Asscher

24 januari 2018 Er is een tijd van gaan. Maarten Asscher neemt vandaag afscheid als directeur van Athenaeum Boekhandel, en tegelijk wordt de essaybundel Toch zit het anders gepresenteerd, met eerder uitgesproken lezingen, eerder gepubliceerde essays. Gelegenheidsstukken - maar toch ook weer niet, want de auteur is onmiskenbaar Maarten Asscher, ze weerspiegelen zijn persoon, zijn beroepspraktijk en zijn studie. Natuurlijk treffen we schrijvers in gevangenschap, maar ook poëzie in vertaling, gemankeerde leiders, ambtenaren, boekhandelaren. En telkens weet Asscher je te interesseren voor het onooglijke (Zoetermeer, iemand?), regelmatig brengt hij je tot nieuwe inzichten. De recensenten van Athenaeum.nl namen elk een essay en bespraken het kort. Daan Stoffelsen leidt in, Miriam Rasch, Esther Wils, Jerker Spits, Arjen van Meijgaard, Joeba Bootsma, Pieter Hoexum, Merlijn Olnon, Ruth Kief en Maarten Dessing vervolgen.
MINDBOOKSATH : athenaeum