Bestel uw boeken online bij Athenaeum Boekhandel!

Recensieoverzicht

Een boek dat je aan het denken zet

22 juli 2017 Starr Carter is een zestienjarig meisje uit Garden Heights, een zwarte probleemwijk in Amerika. Ze gaat echter naar een eliteschool en probeert de twee totaal verschillende werelden waarin ze zich bevindt zoveel mogelijk gescheiden te houden. Maar als haar vriend Khalil voor haar ogen wordt doodgeschoten door een politieagent, wordt alles anders. Ze komt terecht in een wereld van vooroordelen, racisme en ongelijkheid. Starr wil gerechtigheid en besluit dat het tijd is om haar mond open te doen. The Hate U Give, geschreven door Angie Thomas, geeft een diepgaande en toegankelijke blik op de Black Lives Matter-beweging. Een recensie door Selma Ncharre Njoupouo.

Licht en donker

20 juli 2017 Het is opvallend hoe sommige dingen aan de zomer nooit lijken te veranderen, vooral voor kinderen. Wie heeft er geen herinneringen aan 's avonds laat buiten spelen als het nog licht is, slapen met het raam wijd open en ijsjes eten op het strand? Zelfs op het Engelse platteland in de late jaren 1930, waar Lichte jaren van Elizabeth Jane Howard (vertaald door Inge Kok) zich grotendeels afspeelt, is een variatie op deze herinneringen te vinden. Met, toegegeven, meer geld en bedienden dan de meeste van ons gewend zullen zijn. Door Emmi Schumacher.

Het mentale koord van rechtschapenheid

18 juli 2017 Ieder verhaal van Maria Stahlie is een lofzang op het leven. Al sinds haar debuut Unisono voert Stahlie eerzame burgers ten tonele die door omstandigheden met hun neus op de verantwoordelijkheden van het leven worden gedrukt. Niet de financiële, over geld gaat het nooit, maar de grote mentale, filosofische verantwoordelijkheden. Ze moeten rekenschap afleggen, vaak omdat ze iets nalaten. Ze torsen een geheim mee, meestal als gevolg van hun goedwillendheid – en dat is niet anders in haar nieuwste, subtiele en prikkelende roman: De middelste dag van het jaar. Door Fleur Speet.

De wereld is niet goed

17 juli 2017 De meeste indruk in Yolanda Entius' vijfde roman Abdoel en Akil - een van de Zomerboeken van Athenaeum Boekhandel aan het Spui - maakte het beeld van twee meisjes, elk vergezeld door een donkere jongen, meters van elkaar op een stijgend pad langs het bos. Het is heel warm, de hemel is fel blauw, het is stil. Nola heeft een rood shirt aan. De scène gaat vooraf aan de verkrachting van de twee meisjes door twee Tunesiërs, en het is de overgang van de paradijselijke sepia foto's van drie naakte meisjes in een Frans riviertje, naar alles daarna: de rechtsgang, hoe ze elkaar al snel niet meer spreken, liefdesrelaties, hoe ze ouder worden en zich ieder voor zich tot dat moment blijven verhouden. De manier waarop Entius die ervaring en de levenslange nasleep beschrijft, doet recht aan universele thema's en belangrijke onderwerpen in deze tijd - en is geweldig goed geschreven. Door Daan Stoffelsen.

Een stuwdam ontmantelen voor de wereld en jezelf

11 juli 2017 Alles kan in een roman. Verhalend, poëtisch, essayerend proza. De liefde, de wereld. Karakterontwikkeling, onverwachte wendingen. Eén meisje, twee meisjes. Reis, verblijf. Atoombommen, stuwdammen.  Komkommers. Het al veel geprezen romandebuut van dichter Lieke Marsman, Het tegenovergestelde van een mens, benut alle mogelijkheden, overbrugt de clichétegenstellingen van navelstaarderij en engagement – en prikkelt. Want wat doe jij als je door een ramp belaagd wordt? Door Daan Stoffelsen.

In een dag tijd kan veel gebeuren

10 juli 2017 In het adembenemende De zon is ook een ster beschrijft Nicola Yoon de lotgevallen van Natasha en Daniel, twee jonge mensen die in een tijdspanne van twaalf uur hun oude leven beëindigen en hun nieuwe beginnen. Het lot is daarbij allesbepalend. De Koreaans-Amerikaanse Daniel schrijft het liefst de hele dag gedichten. De verstandige en rationele Natasha, die al jaren ongedocumenteerd met haar Jamaicaanse familie in New York woont, staat op het punt gedeporteerd te worden. Deze twee jongeren komen erachter wat liefde op het eerste gezicht is - of eigenlijk op het tweede gezicht. Door Ava Dubbelboer.

Wanhoop en onzekerheid overtuigend in beeld gebracht

10 juli 2017 Wanneer de Fransman Christophe André, werkzaam bij een humanitaire organisatie, in 1997 in Tsjetsjenië wordt ontvoerd, denkt hij dat zijn ontvoering maar een paar dagen zal duren. Maar hij blijft ruim drie maanden in handen van Tsjetsjeense rebellen. De Canadese striptekenaar Guy Delisle sprak uitgebreid met André en verstripte diens lotgevallen in het aangrijpende beeldverhaal Gegijzeld. Vaak wordt het verhaal van een gegijzelde na een enkel perspublicatie snel vergeten. Delisle maakt de lezer echter op indrukwekkende wijze deelgenoot van de belevenissen en zielenroerselen van de ontvoerde André. Door Martin Smit.

Koken tot het gaar is…

07 juli 2017 Koken tot het gaar is, is een van de aanwijzingen in de receptuur voor Babi Ritja Ritja, het enige gerecht waar Albert Kokosky Deforchaux ooit een recept voor kreeg van zijn vader. Over de overige gerechten die Kokosky Deforchaux maakt in zijn afhaal- en huiskamerrestaurant Ap Halen zegt hij: ‘Traditioneel? Authentiek? Volgens grootmoeders recept? Geen idee, ik doe ook maar wat.’ In Mixtie. Verhalen uit de keuken van Ap Halen krijg je dan ook zíjn versie van bijvoorbeeld Ajam tokap, Ikan pepesan of Sajoer lodeh. Dat het ‘toevallig’ allemaal toch erg lekker wordt bewijst het daverend succes van Ap Halen. Maar de recepten lijken bijzaak, in Mixtie (2.0, eerder verscheen de kleine Mixtie) gaat het vooral over herinneringen, familie, Indo’s, liefde en geluk, muziek en film, klanten en leveranciers en nieuwe en oude buren. En daarmee gaat het vaak al gauw weer over lekker eten. Indonesisch eten. Of was het Indisch? Door Debby Koudenburg

Een nominatie voor elke lezer

03 juli 2017 Ons soort mensen van Juli Zeh [vorige week is bekendgemaakt dat het op de shortlist van de Europese Literatuurprijs staat, dit is Maartje Kroonens laudatio - red.] is een zegen voor de uitgever en de boekhandelaar. De roman is een schoolvoorbeeld van de aloude regel dat wanneer de boekhandelaar het boek gelezen heeft en het goed vindt, de verkoop omhoog gaat. Dit boek, waarin de bewoners van het dorpje Unterleuten, gelegen onder de rook van Berlijn, een roerige periode doormaken, heeft vele gezichten. Elk hoofdstuk wisselt van hoofdpersonage waardoor het vertrouwde perspectief weer een draai krijgt. Het zijn personages die op het eerste gezicht sympathiek ofwel onuitstaanbaar lijken, er vindt herkenning plaats waar je je als lezer later voor schaamt en gaandeweg onstaat er waardering voor de meest nare figuren. Je probeert als boekhandelaar altijd een boek aan te raden waarvan je denkt dat het aansluit bij eerdere leeservaringen en voorkeuren van de klant. Ook schat je in of een 'out of the box' keuze kans van slagen heeft. Bij Ons soort mensen is de doelgroep enorm, breder dan bij menig ander literair boek.

De mysteries van Westhoek en Congo

27 juni 2017 Waarom heeft nog geen Nederlandse krant of weekblad Koen Peeters (Turnhout, 1959) geïnterviewd? De lof stapelt zich op voor de auteur die al eerder de Du Perronprijs en de F. Bordewijkprijs ontving, en wiens Grote Europese roman op de shortlist van de Librisprijs stond, en dit verhaal overstijgt het boek. In zijn nieuwste roman, De mensengenezer, gaat een jongen van de Vlaamse Westhoek - boerenland op de slagvelden van de Grote Oorlog - naar het seminarie, en vervolgens naar Congo, op zoek naar de stemmen van voorouders. Een coming-of-age, ja, maar goed geschreven en met stevige filosofische en antropologische inzichten, en nimmer zweverig: de klei en het stof overheersen, en de nieuwsgierigheid. Door Daan Stoffelsen
MINDBOOKSATH : athenaeum