Terug

Recensies

Archeoloog van het nabije verleden

Ze worden nog maar zelden geschreven, romans die zich traag voltrekken en die in een zakelijke en toch beminnelijke stijl het verleden tot leven wekken. Dijk van Hans Maarten van den Brink is zo’n boek. Het doet denken aan novellen van F. Bordewijk en Willem Elsschot, aan de jaren vijftig van Anna B…

Esther Gerritsen Broer

Excelleren op de korte baan, dat is niet iedereen gegeven. Het CPNB moet daarom de Boekenweekgeschenkschrijvers met zorg uitkiezen. Vorig jaar was het wat minder, we zullen geen naam noemen, maar het jaar ervoor bewees Tommy Wieringa met Een mooie jonge vrouw dat hij enorm kon raken in 96 pagina’s f…

De mens als monster

Is het bevreemdend of logisch dat de nieuwe roman van Sebastian Faulks nauwelijks aandacht krijgt? Waar mijn hart ooit klopte is al bijna een maand uit en behalve wat signalementen is er nog niet serieus over geschreven.

Eens was de Brit Faulks een cashcow. Van zijn Eerste Wereldoorlogroman Birdson…

De korst die wordt losgekrabd

De Israëlische schrijfster Zeruya Shalev overleefde in 2004 een terreuraanslag, een bus die ontplofte terwijl zij met haar auto langs reed. Het verbrijzelde haar, niet alleen fysiek. Ze rook en zag hoe een man naast haar verbrandde. Nu schrijft ze over die aanslag en laat haar hoofdpersoon Iris door…

Meesterlijke allure van Versteeg

Waar haar vorige roman Boy na haar overweldigend sterke debuut wat tegenviel door de vlakheid van drie depressieve personages, doopt Wytske Versteeg in Quarantaine haar pen in zuiver vitriool. Ze creëert een sarcastisch monster dat ‘mea culpa’ roept. En je gaat nog bijna begrip voor hem krijgen ook.…

Wonderschone talige opmerkzaamheid

Ze zit nog net niet achter de geraniums nu Inez van Dullemen bijna negentig is en in haar hoofd twee rivieren laat samenkomen van belevenissen en herinneringen. De twee rivieren, dat het midden houdt tussen een dagboek en memoires, is een soort afscheid, zoals ze eerder al met Vogelvlucht vaarwel ha…

‘Aan het zitvlak van je bureaustoel ruiken’

Tommy Wieringa staat bekend als een mooischrijver, en krullen draaien heeft consequenties. Je zou bijna kunnen zeggen dat Wieringa’s nieuwste bundel reisverhalen, Honorair Kozak, door de inzet en stijl erotiserend is, zelfs al gaan de verhalen over mannenvriendschappen en ontheemding. Een bundel ero…

Omdat het leven dodelijk saai is, en daar nooit aan te ontsnappen valt

Wild, eigenwijs en humoristisch, dat zijn de nieuwe sprookjes van Michael Cunningham, sterauteur en schrijver van de subtiele romans De uren (over Virginia Woolf), De sneeuwkoningin (over het sprookje) en Specimen Days (over de dichter Walt Whitman). Normaal gesproken schrijft hij drieluiken maar in…

De smaak van een bonbon vergeet je na het oppeuzelen

In haar nieuwe roman De onervarenen zoekt Joke van Leeuwen opnieuw de geschiedenis op, die ze echt maakt voor de lezer. Dit keer reist haar hoofdpersoon, de jonge Odile, af naar Midden-Amerika om in het oerwoud broodbomen te oogsten. Ze neemt in haar kielzog haar 'man' en haar moeder mee. Het is de …

De ongenadige spiegel

Is Alles verandert van Kristien Hemmerechts 'een farce, een satire of burleske'? Dat is een vraag die Hemmerechts zelf oproept. Ze besloot tot een experiment en herschreef In ongenade van J.M. Coetzee om te zien wat dit met de loyaliteit voor de hoofdpersoon doet. In Hemmerechts' spiegelroman is de …

Het verhaal als Judaskop

De nieuwe roman van Connie Palmen, Jij zegt het, gaat over de relatie tussen de Britse dichter Ted Hughes en de Amerikaanse schrijfster Sylvia Plath. De roman is een apologie van Hughes, gebaseerd op de 88 gedichten, de 88 verjaardagsbrieven aan zijn bruid, die hij als een mea culpa achterliet vlak …

De opkomst en ondergang van een boekhandel in Hardborough

In De boekhandel koopt Florence Green een vervallen pand in het dorpje Hardborough, om er een boekhandel te beginnen. De dorpelingen menen dat het er spookt en eigenlijk is het te vochtig om er te wonen, maar Florence trekt er dapper in. Is het naïviteit of goedhartigheid van Florence om juist …

De hele wereld vanuit Tanger

Waarom raakt een goede roman bedolven onder het stof? Niemand die het weet, maar soms krijgt een boek een herkansing. En de akker is de wereld van de Nederlandse, naar Amerika gevluchte Dola de Jong (1911-2003), kwam uit in 1947 en is toch een boek van deze tijd. Het laat net als De ontelbaren van E…

Een boek én een film over Bin Laden

Een spionageroman à la Denis Johnson schrijven? Daar draait Leon de Winter zijn hand niet voor om. Met Geronimo voegt hij weer een filmische, spannende en geëngageerde roman aan zijn grote oeuvre toe. Steeds cirkelen zijn romans rond het grote conflict tussen de islam en het jodendom. De…

In de cocon van het verleden

Het klinkt vreemd, maar Meneer Mac en ik (Mr. Mac and I, vert. Ineke Lenting), de achtste roman van Esther Freud, doet denken aan Ian McEwan én A.S. Byatt én Claire Messud: de weemoedige spanning van McEwan, het romantische van Byatt en het vlijmscherpe, gruwelijke van Messud. Freud combineerde alti…

Slechte voeding, maar soms ook leuk

Ida Simons, de schrijver van In memoriam Mizzi, maakte vorig jaar furore, nadat ze in de jaren vijftig onopgemerkt was gebleven. Ondanks haar Nescio- en Elsschotachtige toon, of juist dankzij. Er gold een andere literaire mode. Maar vorig jaar was het raak. Simons' novelle Een dwaze maagd&…

Niemand is inwisselbaar

Een bijna volmaakte vriendschap van de Oostenrijks-Japanse Milena Michiko Flašar werd genomineerd voor de Dioraphte Literatour Prijs 2015. Het boek over een Japanse vriendschap tussen twee mannen van verschillende leeftijd raakt sterk aan de worsteling van jongeren om hun plek te vinden in de maatsc…

Verhulsts lege hoofdpersoon is de taal

Dit jaar was de eer aan Dimitri Verhulst om het boekenweekgeschenk te schrijven. Je weet wel, de auteur van onder meer De helaasheid der dingen, Mevrouw Verona daalt de heuvel af, Godverdomse dagen op een godverdomse bol en Kaddisj voor een kut. De auteur die alleen al met zijn titels gelovigen en f…

Verdediger van het bastion van de Hoge Literatuur

Criticus Arie Storm schreef een nieuw schrijftipboek, Het schrijven van een roman. Met veel leeshuiswerk, handige lijstjes, en een poëtica die heel erg op die van de romancier Arie Storm lijkt. Maar vooral een poëtica die gemakzuchtige pulp vermijdt. En lessen. De leraar Arie Storm laat zien hoe de …

Een Bijbelse Shalev, van sprookjesachtig naar spookachtig

Meir Shalev zoekt in zijn roman Een geweer, een koe, een boom en een vrouw, vertaald door Ruben Verhasselt, de contrasten op. Hij verenigt ze in een nieuw verhaal over de geschiedenis van de Joodse nederzetting. Door een oude, Bijbelse vertelstijl te mengen met moderne ironie. Door he…

MINDBOOKSATH : athenaeum