Terug

Recensies

We komen toch wel thuis?

'Ons steunpunt bevond zich in een vissersdorp aan de oever van de Don, in het land van de Kozakken. De stellingen en loopgraven waren uitgegraven in de helling die afliep naar de bevroren rivier.' Het is eind 1942. Mussolini heeft zijn Alpenjagersdivisies eropuit gestuurd om de Kaukasus te veroveren…

We komen toch wel thuis?

'Ons steunpunt bevond zich in een vissersdorp aan de oever van de Don, in het land van de Kozakken. De stellingen en loopgraven waren uitgegraven in de helling die afliep naar de bevroren rivier.' Het is eind 1942. Mussolini heeft zijn Alpenjagersdivisies eropuit gestuurd om de Kaukasus te veroveren…

Er is altijd wel een koude kermis

Ik heb er een week over gedaan om de zeven verhalen in Adam Ross' Dames en heren (Ladies and Gentlemen, vertaald door Monique Eggermont en Dennis Keesmaat) te lezen. Niet omdat ze niet goed zijn, dat zijn ze namelijk wel. Ze zijn bedwelmend. Maar een eetlepel per dag, telkens één …

Een ontroerend verhaal van zelfdoding

‘Papa heeft me gevraagd hem te helpen er een eind aan te maken. Ik herhaal die zin voor mezelf, hij klinkt idioot. Wat klopt er niet? “Papa”, en “er een einde aan maken”.’ In het najaar van het jaar 2008 wordt de dan 89-jarige vader van de schrijfster Emmanu&egrav…

One for all, all for one

Ik kijk vaak op de site van St. Mark's Bookshop in New York - een fijne boekhandel vind ik dat - om te zien of ze iets hebben wat niet gemist kan worden, iets wat ze aanraden. Daar is het dat ik We the Animals van Justin Torres vond. Nooit van gehoord, toch besteld en alweer een tijdje geleden gelez…

Machtsstrijd in een reddingsboot

De beroemdste schipbreukeling is natuurlijk Daniel Defoe's Robinson Crusoe. Auteur Charlotte Rogan serveert ons in haar boek De reddingsboot (The Lifeboat, vertaald door Kees Mollema) een hele nieuwe schipbreukeling: Grace Winter, een tweeëntwintigjarige vrouw, die met haar echtgenoot van Europ…

De flauwe deining en het schip

Ergens op de Oostzee is kapitein Freytag bezig met zijn laatste veertien dagen dienst op dat lichtschip. Het is een man met knoestige vingers en kromme benen, een man met waterige ogen en een half opgerookte sigaret in zijn mond. Een sigaret die je nog met een c schrijft. Negen jaar lang heeft h…

Michelangelo's brug in Constantinopel

Wat als Duitsland de oorlog had gewonnen? Wat als nine eleven net voorkomen was? Wat-alsfictie kan interessant en spannend zijn, maar er is een risico: de lezer weet dat het niet zo is gegaan, Duitsland verloor, de Twin Towers staan niet meer. Met zulke kennis lees je zo'n boek als pure fictie, je z…

Dichtbij de rouw

Lion, de verteller, is 21. Was 21, moet ik zeggen, want hij is dood. Hij vertelt ons, over de dood heen, over zijn laatste levensdagen, over zijn pijn en over het onmogelijke verlies van zijn naasten en over het verloren zijn voor zijn naasten. Michel Rostain verloor zijn zoon op 25 oktober 2003 aan…

De terugkeer in de kloostertuin

De hoofdpersoon van Andur Ava Olafsdottirs debuutroman Rosa candida, vertaald door Kim Middel, is een tuinman. Het is niet de eerste tuinman in de literatuur - John LeCarré had zijn Constant Gardener, Jerzy Kozinski schreef zijn Being There om Peter Sellers een prachtrol te laten spelen, en V…

Gelukszoekers

'Give me your tired, your poor, your huddled. Masses, yearning to breathe free.' Dat staat op het Vrijheidsbeeld in New York als welkom aan de emigranten die uit Europa aankwamen in de VS. 'Geef me uw vermoeiden, uw armen, uw opeengepakte massa's die ernaar snakken vrij te ademen.' Ik hef mijn lamp …

Diepe stiltes en een serial killer

Een boek over een serial killer, daar houd ik helemaal niet van. Ik houd eigenlijk helemaal niet van bloedstollende boeken in het algemeen. Ik zie de noodzaak van spanning wel bij tandartsen en examens, maar de lol? Toch begon ik Santiago Roncagliolo's Red April te lezen. Omdat ik de auteur tegenk…

In de tussentijd gebeurt er niets

Sascha Sperling is achttien jaar. Ik, voor eeuwig is zijn eerste boek. Mes illusions donnent sur la cour luidt de oorspronkelijke titel. Het is de eerste regel van ‘L’alcool’, een lied van Serge Gainsbourg. Maar waar de teksten van Gainsbourg doordesemd zijn van een prettige, melan…

Een droom van wat had kunnen zijn

Idylle is afgeleid van het Griekse woord eidyllion, wat 'kleine afbeelding' betekent. Het is een gedicht waarin het landschap een belangrijke rol speelt. Dichtregels in harmonie met de natuur, zou je kunnen zeggen. Maar toch is Idylle met verdrinkende hond van Michael Köhlmeier geen gedicht. 'R…

De snelste mens ter wereld

De eerste keer dat ik de naam Emile Zatopek hoorde was in de eerste klas van de middelbare school. Meester Coudron, onze leraar Frans, vertelde dat hij voor België aan de Olympische Spelen had deelgenomen, aan de 110 meter horden. Hoewel hij niets had gewonnen - zelfs niet de finales had gehaal…

De ziel van de jeugd

De jeugdjaren, het zijn de jaren waarin het de bedoeling is dat je liefde opvat voor literatuur, maar die bij velen leiden tot een afkeer van boeken. In die tijd moesten wij boeken lezen als Oeroeg, Orpheus in de dessa of Het stenen bruidsbed. Bijna alles ging of over de Tweede Wereldoorlog of …

Het onrecht en de rechtsgang tegen de krijgsheer

Lubanga is een Congolees krijgsheer. Hij wordt beschuldigd van misdaden tegen de mensheid en staat daarvoor bij het Internationaal Strafhof in Den Haag terecht. Hij zou kindsoldaten hebben geronseld en ingezet in het Noordoosten van de Democratische Republiek Congo in 2002-3. En nu is Lubanga ontste…

De pop en de Spaanse griep

Ik schiet nogal eens vol tijdens het lezen van een boek. Niet dat ik het op een huilen zet, maar wel dat je de tranen achter je ogen voelt zitten en je voor de zekerheid even kijkt of er een zakdoek in de buurt is, voor het geval dat. Meestal gaat het dan om poëzie: Robert Frost, Ida Gerhar…

Als losse puzzelstukjes op een hoop

‘Dit netwerk van tijden die elkaar naderen, zich splitsen, elkaar snijden of elkaar eeuwenlang onbekend zijn omvat alle mogelijkheden’. Dat is het motto van Dag voor nacht (Day for Night, vertaald door Jan Fastenau), de derde roman van Frederick Reiken, een nog vrij jonge Amerikaanse sch…

De immense moederliefde die niet uit te zetten is

Émilie is achttien. Achttien en zwanger. Ze ligt op de kraamafdeling van een ziekenhuis. Ze vloekt en tiert en wil dat de hele bevalling zo snel mogelijk voorbij is, zodat ze het kind aan het adoptiebureau kan geven, die er een gezin voor gaat zoeken. Met het geld dat ze daarvoor krijgt kan z…

pro-mbooks1 : athenaeum