Recensieoverzicht

De koevoet van het nu

30 oktober 2018 Dit wordt toch geen modern sprookje? Mijn eerste reactie op het begin van Drift was een huivering. In de proloog van haar tweede roman noemt Bregje Hofstede Belle en het beest, komt Orpheus’ reis naar de onderwereld voorbij en dan heet het eerste deel van de roman ook nog ‘Er was eens’. Help! Wat volgt is gelukkig geen zoetsappig sprookje, maar een zoektocht naar waarom ‘zij leeft nog lang en gelukkig’ uitblijft. Een boekverkopersbespreking door Yvette Slotema.

Dieper graven naar de verhalen van sapiens

29 oktober 2018 Wij, de mens is een duizelingwekkend boek. Het gaat over paleontologie, in het bijzonder paleoantropologie, over het zoeken naar de oorsprong van de mens aan de hand van overblijfselen. Eigenlijk: wat maakt de mens tot mens, wat onderscheidt de homo sapiens van andere zoogdieren. En Frank Westerman, een van onze grote reportageschrijvers, geeft op die wat droge, filosofische vraag, een antwoord in geweldige levensverhalen. Van de Floresmens tot de vaststelling dat paleontologie een vorm van verhalen vertellen is, informeert hij, amuseert hij - en prikkelt je tot doorzoeken. Een boekverkopersbespreking door Coen Vermaas.

Simpelweg Ottolenghi

25 oktober 2018 Simpel en Ottolenghi, het lijkt een contradictio in terminis. Allerminst! Aldus de Israëlisch-Britse kok, die bestsellers schreef als Plenty, Ottolenghi. Het kookboek, en Jeruzalem. Hij staat bekend om zijn lange lijsten van ingrediënten, die lang niet overal makkelijk verkrijgbaar zijn, en recepten waarbij je urenlang in de keuken moet staan. In zijn nieuwste kookboek draait het echter om ‘simpel’ en daarom lijkt het het kookboek waar alle kook(boek)liefhebbers al tijden op hebben zitten wachten. Door Marijke Top.

Hoe de Curaçaoroute duizenden joden redde

23 oktober 2018

Jan Brokken kan dat fantastisch, door persoonlijke verhalen de grote geschiedenis concreet maken - hij deed dat recent nog met De vergelding. Het verhaal van De rechtvaardigen verdient zo'n Brokken-boek: Jan Zwartendijk, de Nederlandse consul in Litouwen tijdens de Tweede Wereldoorlog, zorgde er met een ambtelijke truc voor dat duizenden joden via Rusland en Japan de nazi's konden ontvluchten. Zijn onbekende verhaal, en de verhalen van de overlevenden, mengde Brokken tot een groot, rijk boek. Een boekverkopersbespreking met fragment door Joop Hopster.

Een geschiedenis van vrede en veiligheid

22 oktober 2018 Op 13 oktober 1818 steeg boven de Duitse stad Aken een luchtballon op. Die werd bestuurd door Wilhelmine Reichard, die het luchtschip zelf had gefabriceerd. Vanuit de lucht wierp ze bloemen op haar publiek: vorsten en hoogwaardigheidsbekleders die in Aken bijeen waren voor een vredesconferentie. Ook gooide ze pamfletten naar beneden met een gedicht over de Europese vredeswil.
Het is een van de fraaie details in Beatrice de Graafs Tegen de terreur. Hoe Europa veilig werd na Napoleon. Hier raakte de oude tijd van keizers en tsaren aan de moderne tijd van (de hele vroege) luchtvaart. Het was niet alleen een tijd van restauratie en herstel, wil De Graaf zeggen, er was ook vernieuwing en er waren zelfstandige vrouwen die van zich lieten horen. Door Addie Schulte.

Hemingway, verliefd in Venetië

11 oktober 2018 In Autumn in Venice: Ernest Hemingway and His Last Muse beschrijft de Italiaans-Amerikaanse schrijver Andrea Di Robilant hoe Ernest Hemingway in Venetië in de ban raakte van de dan achttienjarige Adriana Ivancich. In zijn uiterst goed gedocumenteerde en bovendien zeer leesbare boek volgt Di Robilant het leven van Hemingway vanaf 1948, als de schrijver een rondreis door Europa maakt met zijn vierde vrouw Mary. Door Marjolein Corjanus.

De werkelijkheid is een rolletje plakband

10 oktober 2018 Een van de mooiste ondertitels die ik ken is die van Maria Barnas' Fantastisch: Observaties over kunst en werkelijkheid. Ze staan daar zo mooi naast elkaar, kunst en werkelijkheid, zonder dat je weet of ze een tegenstelling of een gelijkstelling vormen. Wie haar nieuwe gedichtenbundel Nachtboot leest komt voor een vergelijkbare vraag te staan, waar een antwoord op geven - gelukkig - behoorlijk lastig is. Door Maarten Buser.

Philip Roth: hoe zijn essays zijn fictie verdedigen en ondersteunen

08 oktober 2018 ‘Ik kan het niet meer opbrengen.’ Zoals het meeste van wat Philip Roth zei en schreef had ook deze bewering een stelligheid waaraan niet te tornen viel, en inderdaad, op zijn pensioenplannen kwam Roth nooit meer terug. Toch is er wel degelijk, voor Roths overlijden op 22 mei en dus met zijn expliciete goedkeuring, een boek van hem verschenen nadat hij stopte met schrijven. De prestigieuze Library of America, de uitgeverij die ook al zijn volledige fictie uitgaf, heeft zijn non-fictie op stijlvolle wijze gebundeld, waarna een halfjaar later Roths vaste Nederlandse uitgeverij De Bezige Bij volgde en – gelukkig – Waarom schrijven? toevoegde aan zijn vertaalde oeuvre, een coproductie van Else Hoog, Ko Kooman en Bartho Kriek. Een essay, in het jaar dat de eeuwige Nobelprijskandidaat overleed en de Nobelprijs zeer passend niet uitgereikt wordt, door Thomas Heerma van Voss.

Een reis door drie generaties

05 oktober 2018 'Als je voor informatie over een land waar je wortels schijnen te liggen op Wikipedia bent aangewezen, dan heb je misschien wel een probleem,' schrijft Alice Zeniter in de proloog van haar vijfde en nieuwste roman De kunst van het verliezen. Toch is Wikipedia wel de plek waar Zeniter haar personage Naïma geregeld informatie laat opzoeken over Algerije en waar haar eigen zoektocht naar haar familiegeschiedenis ook ooit begonnen is. Die zoektocht mondde uit in deze 500 pagina tellende roman vol met stiltes. Door Joeba Bootsma.
MINDBOOKSATH : athenaeum